page11

 

Marokko reis met de NKC. van 18-3-02 t/m 19-4-02.                                                                                          

Dit reisverhaal heeft 4 pagina´s, onderaan kan u doorlinken naar de volgende pag.

 Zaterdag 9-3-02, Km. stand 55930.

En ja hoor het is zover, we gaan! Om 6 uur vertrekken we en zoals altijd regent het maar de weg is lekker rustig en rijden in een ruk door naar Antwerpen. Hier drinken we koffie en gaan op weg naar Frankrijk. Om 10.30u passeren we de grens, we eten/drinken en rusten net voor Parijs.

De rondweg van Parijs is goed te doen en zijn daar om 14.30 overheen. Dan waait het flink maar het is droog, na veel zoeken komen we op de 1e camping aan om 18 uur. Het fenomeen camperplaatsen kenden we toen nog niet.

De kop is eraf, we hebben 808 km. gereden, eten een roerbakschotel en gaan vroeg op bed.

Zondag 10-3-02.

Was het koud vannacht? Ja het heeft gevroren. In bed hadden we er geen last van maar eenmaal eruit wel. Eerst kachel aan en terug in bed, wachten op aangename temperaturen!

We gaan om 7 uur op pad en hebben 1 uur nodig om de snelweg terug te vinden.

Het landschap ziet wit van de vorst en na Tours komen we in dichte mist, even de twijfel om verder te gaan. Zo plotseling als het kwam was het ook weer weg, gelukkig!

Net voor Bordeaux drinken we koffie met krentenbol, er komt een Portugese chauffeur naar ons toe die 1 euro van zijn land wil ruilen voor een hollandse euro, voor zijn 'bambino's!

Ik kijk nog eens naar mijn voorraad en denk 'oeps, als we daar de grenzen maar mee over komen'.

De weg is redelijk rustig en de zon schijnt en zo komen we om 17.30u op camping Larrouleta in St. Jean de Luz(goede doortrek camping, hele jaar open) aan, 6 km. voor de Spaanse grens.

Op de camping gingen gelijk de stoelen naar buiten en zaten we heerlijk in het zonnetje met een biertje -wijntje -chippie, vakantie!

Er gaat geen dag voorbij zonder Deen want we eten sla -kriel -biefstuk uit Holland.

Vandaag 676 km. gereden, als we naar bed gaan besluiten we geen wekker te zetten!!

Maandag 11-3-02.

Heerlijk geslapen, na verse croissants, douchen, water laden en 'poesprivé' legen gaan we om 10.30u op weg naar Spanje. Het is 11 u. als we Spanje binnen rijden, geen paspoort controle dus ook geen kijkers in de camper. Het is de 1e keer dat we in Spanje zijn met de camper.

We hadden gelijk 'de grote jongens' in grote getale op de baan, en nu maar hopen dat hun 1e 4 uur erop zit en ze een tijdje aan de kant gaan!

Net over de grens zijn de bergen ruig, we gaan omhoog of naar beneden met scherpe bochten, het weer is afwisselend bewolkt en zonnig.

In Bilbao stoppen we voor de koffie en gaan dan naar een sterk glooiend landschap, de wegen en bewijzering is goed en voor de maandag is het hier rustig op de weg. Het blijft wel stijgen en dalen en aan bochten geen gebrek, eten doen we vlak voor Burgos.

Dan tanken en op weg naar Aranda de Duero, om 16.15u gaat de camper aan de kant op camping Costa Jan, vlak naast de N1, hele jaar open, goed en schoon sanitair en brood op bestelling.

Ik ben snipverkouden en denk dat het komt door de hepatitus A prik die we moesten halen voor Marokko.

We ontmoeten mensen uit Rotterdam die overwinterd hebben in Portugal, zij vertelde dat ze deze reis ook gemaakt hadden met de NKC, het is volgens hen een mooie reis, LEUK, LEUK!

Vandaag 355 km. gereden, we nemen een 'Hoorns hopje' voor de verkouwenis en liggen vroeg op bed!

Dinsdag 12-3-02.

Allebei onrustig geslapen, veel hoesten (Gé is nu ook snipverkouden) en zwerfhonden geblaf!

Om 9 u. op weg naar Madrid. De 'pas de Somossiera' is hoog met veel wind en regen, ik zal wel nooit wennen aan die hoge passen en blijf het dan ook eng vinden!

De ring om Madrid(M40) was goed te rijden alleen bij de aansluiting met de N5 was het chaotisch en bedrijvig, je denkt rechts de afslag te hebben dus reden we rechts maar de afslag naar rechts was links!! En daar gingen we 3 banen over naar links tussen al het verkeer door, en dan hoor je alle tonen toeters!! Gé verblikt of verbloost dan niet, knippertje uit -gaatje in en nog een keer en ik zit stijf op m'n stoel met beide handen aan de leuning. Gelukkig het is goed gegaan maar hij moest wel beloven dit niet voor de gewoonte te houden(is ook niet meer voor gekomen).

Net buiten Madrid worden we geconfronteerd met sloppenwijken naast de nieuwbouw, dat is toch wel iets anders dan het aangeharkte Nederland!

De weg van Madrid naar Granada was rustig met heel veel wind, je lijkt wel op het dak van Europa te rijden, eindeloze lege vlaktes of net ingezaaid, het valt ons op dat de natuur hier nog niet zover is als in Frankrijk. Voelt hier ook kouder aan!

Van Valdepenas naar Bailen begint het ruige werk weer, we gaan weer hoog met veel bochten, bij het klimmen moet de versnelling regelmatig terug naar 3, samen met de wind wordt het een spannende tocht.

Voor Granada proberen we een ANWB camping te vinden op afslag 127, deze afslag bestond niet en het was dus 121 maar dat hadden we te laat in de gaten! Na Granada komen we in de Sierra Nevada met weer een pas en veel smalle haarspeldbochten, het zijn enorme hoge ruige bergen en je voelt je dan ook heel klein!! Het is allemaal 'groots' om te zien maar mijn waterpasje hè!!??

Bij Motril proberen we weer een camping te zoeken maar door een wegomlegging komen we niet langs de goede afslag, nu wordt het balen want de energie raakt op! Keren op deze smalle kustweg is er niet bij dus rijden we door, het wordt al donker en dat is tegen ons principe .....= voor het donker wordt op een camping staan!!

De weg is bochtig met veel tegenliggers als we opeens een bord camping zien, Gé wilde al indraaien maar ik wilde eerst kijken en dat was maar goed ook. Het pad was steil naar beneden en kwam uit in een soort fruitboomgaard, het andere pad was steil omhoog en dit ging naar de camping!! Voor inschatting mocht Gé zelf gaan beoordelen of hij die draai kon maken met de Hymer, en zo belandde we wel op een hele aparte camping, heel smal en met een prachtig uitzicht op Almunicar.

De ander morgen komen we erachter hoe smal en hoog alles was, zelfs naar het sanitair is het eng door glad en de steilheid. Gelukkig hebben we zelf alles aan 'boord'!

De fruitboomgaard is een soort van botanische tuin die een leer/stage plek is voor de plaatselijke school, om 7 u staan er zo'n 20 scootertjes achter de camper!

Vandaag 679 km. gereden.

Woensdag 13-3-02.

Op weg naar Tarifa gelijk een paar klim en daalpartijen, we zijn toch blij met die merkwaardige camping van gisteren anders had dit ook nog in het donker moeten gebeuren!

De bergen zijn nog steeds hoog en ruig, wat een werk om hier wegen aan te leggen, enorm!

Voorbij Nerja wordt het weer 4 baans en is het redelijk rustig -bewolkt en veel wind.

We komen om Malaga heen en daar zien we niet veel van, toen weer door de bergen en bovenop zo'n berg krijgen we toch een hoosbui met nog meer wind en onweer!! Scherpe bliksemstralen door de lucht en met de ruitenwissers op volle toeren en geen plaats om aan de kant te komen rijden we rustig door. De lucht was inktzwart en zo plotseling als je er in komt zo ben je er ook weer uit!?

Torremolinos en Marbella zijn grote toeristische 'dorpen' aan de kust met heel veel hoogbouw en dan ook langs de snelweg en ver van zee!

Vanaf Estapona houdt de 4 baansweg weer op en rijden we heel langzaam kleine kustdorpjes door, er worden nieuwe wegen en appartementen gebouwd, en nu maar hopen dat ze beter met de kustlijn en natuur omgaan dan wat we tot nu toe gezien hebben.

Gibraltar zien we in de verte liggen als we de lunchpauze houden, het is een prachtig gezicht maar het waait en regent te hard voor een bezoek.

Nog 2 flinke passen over en dan....ja hoor, Tarifa!! We draaien om 14 u camping 'Torre de la Pena' op. 251 km. gereden.

We zijn de 3e camper die 'binnen' is, na wat kennismaking hier en daar eerst maar eens rust.

4 Dagen aan een stuk reizen kost energie en we werken allebei nog volop, dus zijn nu even aan vakantie toe!

Donderdag 14-3-02.

Regen en wind!? Er schijnt een lage druk gebied te leggen bij de Canarische eilanden, zaterdag wordt het beter zo zegt een belg!?

We staan goed en nemen rust, zijn beide behoorlijk verkouden en hoesten veel. Tussen de buien door de camping verkennen, het is een terrassencamping en er is niet veel plaats, hoe hoger je komt des te smaller wordt het.

Via een tunnel kom je op een surfcamping en kan je naar het strand, dit strand en de zee staat bekent als internationaal surfgebied. Dat kan best want het waait hier best hard!

Er komen nog 5 equipes binnen en iedereen verbaast zich over het slechte weer.

'sAvonds naar huis gebeld om te zeggen 'so far, so good', thuis ook!

Vrijdag 15 -3-02

De wind is minder, de regen ook maar het is nog steeds niet echt lekker buiten.

We douchen, wassen en maken de camper een beetje schoon aan de buitenkant, het lijkt wel of we maanden onderweg zijn zo smerig!

Op het strand slaan de golven tegen de kustlijn omdat de zee nog steeds erg ruig is. Surfers zijn niet op zee maar staan in groepjes te kletsen. In de verte zien we duin maar we kunnen er niet komen door de ruige zee, ik hoop dat dat a.s. maandag bij overtocht minder zal zijn!

Er komen weer 3 equipes binnen, zo langzamerhand zijn we compleet. Niet iedere binnen komende hollander gaat met ons mee, zo raken we aan de praat met mensen die zich afvragen waarom er zoveel hollanders zijn. We leggen uit waarom en zij hadden graag mee gewild, er zijn ook Nederlanders die proberen zo met ons mee te komen, maar dat gaat niet!

Zaterdag 16-3-02.

Het weer is niet verbeterd, we gaan met Jan en Geertje in hun camper naar Tarifa om boodschappen te doen. Hier konden we eerst de supermarkt niet vinden en toen we er een hadden vonden we geen parkeerplaats.

Doorgereden naar Algeciras en daar naar de Eroski supermarkt geweest, je kon er van autobanden -complete baby uitzet -meubels -kleren tot van alles in voeding kopen. En dan zijn er nog Nederlanders die denken dat alles in Nederland beter geregeld is!!! Niet dus!!

Goede en zeer grote parkeerplaatsen en dus ruimte genoeg om meerdere campers te ontvangen en die waren er ook. Je kan er gelijk tanken -auto wassen -gasflessen om ruilen -eten/drinken en ruim in en uit rijden.

Op de terugweg in Tarifa naar de haven en het aanwezige fort wezen kijken, onderweg een net sinaasappels gekocht...en die zijn echt lekker.

Terug op de camping voor het eerst met alle equipes bij elkaar gezeten, nog links en rechts kennis maken en dan is het heel gezellig!

Henk en Maaike merken op dat we wel heel vroeg naar bed gaan, ze zijn jaloers...wij zijn gewoon moe van het hoesten...en het valt tegen dat het zo koud is..we hadden anders verwacht!

Zondag 17-3-02.

Lang geslapen, het weer lijkt wat op te knappen. We douchen en ontbijten uitgebreid, iedereen is aan de was om alles zoveel mogelijk schoon mee te nemen. Water wordt geladen -afvalwater geloosd -poes prive geleegd -wetenswaardigheden uitgewisseld en het wachten begint....

Om 14 u is er een briefing door onze reisbegeleider Els, en dan vooral over hoe het op de boot en met de douane zal gaan.(In Januari is er een kennismaking geweest waar veel uitgelegd is en veel op video gezien, hier is ook het reisboek uitgereikt).

Vragen worden gesteld en beantwoord, als dat gedaan is wordt er geproost en de wens uitgesproken dat het een gezellige reis met weinig tegenwerking mag worden.

De daad werd bij het woord gevoegd en zijn met z'n allen gaan eten in het restaurant beneden aan de camping, het uitzicht is direct op de ruige zee die het water tegen de ramen deed opspatten, het was heel gezellig!

Waar moet je op letten bij de douane;

Geen 27 MC zender, antenne verwijderen.

Op je briefje invullen, bestemming Maroc afkomstig uit Spain.

Paspoort -kenteken -groene kaart bij de hand houden.

Let op auto registratie in je paspoort d.m.v. een stempel en bijschrijving van het kenteken!!

Op vragen--drugs-nee--wapens-nee--CB(bakkie)-nee.

U betaald niets dat doet de reisbegeleidster.

Niet fotograferen of filmen bij de grens!! Bij je camper blijven, aan de andere kant er zelfs in blijven!                                                                                                                                                                                                                                    

Maandag 18-3-02, Tarifa --- Azilah--55 km.

De reis gaat beginnen, we gaan in colonne om 10u van de camping af en zijn om 10.30u op het haventerrein van Tarifa aanwezig. De boot laat op zich wachten en komt om 12 u, alles gaat ongeorganiseerd, de rol van het ticket apparaat is leeg en daar moet wel 5 man aan te pas komen om er een nieuwe rol in te doen!?

De passen controle verliep goed maar niemand controleerde de campers.

Om 13u gingen we op de boot, een snelle catamaran, veel passen en meten wat gepaard ging met veel geschreeuw!

Gé laat zich niet intimideren en dus ook niet aanpraten dat hij verder moest rijden.

Dat ging n.l. niet want Jan liep al vast tegen het plafond, en waarom moeilijk doen als er voor iedereen ruimte genoeg is!?

Er waren 2 campers te hoog die moesten op het achterdek blijven.

De overtocht duurt 40 min., de dolfijnen zwemmen inderdaad een stukje met je mee. Bij de catamaran niet er vlak langs, dit doen ze wel met de vrachtboot!

De skyline van Marokko is prachtig, het weer was redelijk en hoe meer we bij de kust kwamen hoe beter het werd. Met de haven van Tanger in zicht moesten we naar beneden naar de campers, eenmaal daar moesten we weer terug omdat de paspoort controle toch boven is. Zo houden ze de illegalen eruit en die komen dus niet aan land.

De paspoorten werden luidruchtig op een tafeltje gestempeld met macho gedrag van de douaniers!

Weer terug op het benedendek was een hoop tumult omdat niet alle chauffeurs van de campers er waren vanwege de paspoortcontrole, iedereen werd aangesproken om toch vooral snel van boord te gaan .. ja,ja .. mond dicht!

Van boord af moesten we ons in rijen van 2 opstellen en toen begon het wachten en de echte chaos. Paspoorten moesten weer gecontroleerd worden en het paspoort van de eigenaar en het inklaringsformulier voor de camper hielden ze in en dat ging van loket

naar loket!?

Toen begon het bedelen om sigaretten en geld. Ik heb dat allemaal rustig met de deuren op slot af zitten kijken. De 'beambte' die het inklaringsformulier had ingevuld had ik 3 sigaretten gegeven(op advies van Els) en toen kreeg hij prompt ruzie met een oudere marokkaan want hij had er meer moeten vragen!?!? Hierarchie? Ja echt wel!!

Er stonden in onze rij 2 duitse campers opgesteld en die werden eruit gehaald en dezelfde 'beambte' ging in de camper en keek in alle luikjes en kastjes, gelukkig deden ze dat bij ons niet!!

En ja hoor, na 1 1/2 uur wachten kwamen de paspoorten en inklaringsformulieren(met stempel) weer terug, iedereen moest zijn/haar eigen spullen controleren want het gevaar zit erin dat je dan je camper niet terug uit Marokko mee kreeg.

Toen in colonne met veel bekijks door de douane en Tanger in en dan gaat er echt een andere wereld voor je open. Chaos, veel(jonge)mensen die naar je wenken, je wat willen verkopen, hangen of liggen op straat.

De grote doorgaande weg ziet modern maar als je daar afgaat dan kom je in de arme buurten met straten vol kuilen en gaten, en opeens ben je Tanger uit en begint het platte land. Herders met schapen, bedelaars(ook kinderen), men loopt er gehavend bij, 1 1/2 tand in de mond, volgepakte ezels en nog heel veel meer!!

Het verkeer is zo dat je defensief moet rijden, de wegen zijn smal de kanten gerafeld asfalt met daarnaast een ezels(karren)spoor met aftakkingen naar afgelegen dorpen.

En zo komen we in colonne op de 1e camping in Azilah aan, de korte broek kon gelijk aan en iedereen schuift bij elkaar om de eerste indrukken uit te wisselen. We gaan de camping af en aan het strand kijken, wat we zagen was niet echt wat we verwachten, het was een grote rotzooi en gelijk mensen te bedelen om een sigaret. Terug op de camping zaten we allemaal bij de camper van Jan en Geertje, en hier was het een hollandse chaos, de een schilde piepers, de ander was snijbonen aan het snijden, de volgende zat van het schouwspel te genieten, en wij zaten overheerlijke sinaasappelen te eten.

De wijn -het bier -kaas etc. ging rond en de klok moest nog 1 uur terug(nee geen zomertijd, maar Marokkaanse tijd), en toen kreeg opeens iedereen honger. Om 19 uur plaatselijke tijd is het donker -vochtig en koud, om 21 uur is het prachtig weer en veel minder vochtig.

Camping Echrigui in Azilah, voldoet aan de marokkaanse eisen. Douchen is mogelijk als er gas in de fles zit. Toilet is geschikt om je eigen toilet in te legen maar meer ook niet!

                                                                                                                                                                                                                              

Dinsdag 19-3-02.

Gelegenheid om Azilah te bezoeken.

Het is prachtig mooi weer, vroeg licht omdat de klok 1 uur terug is. De douche in de camper uitgeprobeerd en dat gaat uitstekend, ondergoed in het restant warm water gewassen en klaar is kees!

Euro's moeten gewisseld worden voor dirhams, het kantoor ziet er uit als bij ons 50 jaar terug.

We hebben de euro net dus is het een heel ge-reken om te weten wat iets kost, 10 dirham is 0.10 eurocent is 22 cent!! We moeten flink ons best doen om de dirhams op te krijgen!

Met z'n zessen gaan we naar het dorpje, je komt ogen tekort en aan oren heb je teveel, heel veel mensen op straat, erg oude auto's, de school komt uit, voor ons chaos overal! Je voelt je niet onveilig maar soms is het beter als je wat bij de mannen blijft!?

Sloppenwijken -nieuwbouwwijken zonder straten -straten vol afval -veel bedrijvigheid in handwerk, b.v. blank hout logen en beitsen op straat, lassen/slijpen op straat met alleen een zonnebril op. Er tussendoor ezelskarren met van alles erop en eronder, ook een zak om de keutels op te vangen(worden gedroogd en gebruikt als brandstof). Verkoper(tjes), bedelaars(tjes), schoenpoetsers, Gé heeft de slippers laten poetsen voor 20 dirham en ze zien weer als nieuw, een foto ervan maken kost 20 dirham meer!?

Langs de boulevard en strand terug naar de camping, de boulevard houdt opeens op en lopen we door de troep met hier en daar een huisje van karton en/of golfplaten.

'sMiddags van de zon genoten op de camping want op het strand heb je geen rust, je moet wel op een kameel of sigaretten geven....de armoede is zichtbaar om je heen!

'Avonds met 6 naar het dorpje om uit eten te gaan, voor je wat te eten en te drinken hebt is op zich al een belevenis. De ober kwam al aansnellen toen hij ons zag, zoveel buitenlandse gasten wilde hij wel op het terras .. we hebben veel lol en het eten is matig, als we om wijn vragen krijgen we water. Waarop Jan zegt 'I am thirsty, not durty'. Na veel heen en weer gepraat kregen we wijn in een colafles, graag onder tafel inschenken .. ha .. ha .. komt goed! Lands wijs, lands eer!

Daarna de ommuurde stad in en daar kregen we helemaal de slappe lach, Gé paste een puntmutsjurk en later van die malle petjes, de schoenpoetser was er weer en Tom liet weer de schoenen niet poetsen. Hij vond het te vernederend voor de man maar die wilde juist iets verdienen. Met pijn in de buik van het lachen zijn we zonder vallen terug op de camping gekomen.

Ik heb in de gaten dat het een kunst is om zonder vallen thuis te komen.

Met nog een biertje toe houden we het voor gezien en gaan op bed.

 

Woensdag 20-3-02, Azilah --- Sale/Rabat--230 km.

Vandaag vroeg op en een reisdag naar Sale =voorstad van Rabat, we gaan over de P2 en wat we te zien krijgen is niet te beschrijven.

Stalletjes aardbeien of olijven en dan wel met de pauwen erop om de toerist te lokken, schaapsherders, wandelende takkenbossen, ezelskarren met mensen en/of handelswaar richting de souk=markt, een vrachtwagen op de zijkant, mensen die op de taxi wachten(oude mercedessen rijden af en aan), mensen die zomaar staan -hangen -zitten -liggen.

 

Een waterplaats waar vrouwen de 5 ltr. jerrycans vullen en kinderen die deze naar huis brengen of een waterverkooppunt, de ezel krijgt zo ong. 20 jerrycans op hem/haar en het kind daar nog bovenop. Er zijn hier ong. 20 kinderen die naar ons staren en wij naar hen, onvoorstelbare armoede, kinderen die eigenlijk op school horen te zitten. Als ze hier al een school hebben dan volgen ze les in dagdelen, dat betekent dat 3 groepen ong. 3 uur les hebben per dag en er moet vele km's per voet afgelegd worden. We hebben meer meisjes gezien die kinderarbeid verrichten dan jongens! Ik ben te verbrouwereerd en vind het genant om er foto's van te maken, hier heb ik later spijt van want ik had foto's gehad en zij wat verdiend. Mijn moeder had 80 jaar geleden lager onderwijs, men loopt hier dus minimaal 80 jaar achter!!

 

Er sluit zich nog een camper bij ons aan en zo rijden we met 3 campers. We stoppen als er iets te zien is en nemen koffie/theepauze.

In Souk-el-arba-du Rharb gaan we voor een lunch op een terras zitten, we nemen een brochette met op houtskool gebraden schapenvlees met uien, een glas verse jus de orange en het werd weer een belevenis want toen we het 2e glas wilde bestellen moesten eerst de sinaasappels gekocht worden op de Souk!

Opa werd erop uitgestuurd maar dat duurde toch wel lang waarop de uitbater de langskomende verkoper aan hield en daar de sinaasappels wilde kopen, er werd uitgezocht -gewogen en onderhandeld over de prijs en dit allemaal voor ons neus.

Toen opa met de sinaasappels van de Souk in beeld kwam werd de handel weer terug op de kar gegooid en de handelaar verblikte of verbloosde niet, haalde zijn schouders op en ging verder.

Toen moest oma er aan te pas komen om te persen en hadden wij na ong. 1 uur nog een vers sjuutje!! 

We rijden weer verder en komen langs stalletjes met aardewerk -rotan stoeltjes, dan weer fietsenmakers,

dan weer boeren  bedoeninkjes, er is werkelijk veel te zien. Wat een andere cultuur en dan voel je dat je

thuis toch wel heel veel hebt en kan!!

 

De camping is in Sale en direkt aan de kust, hier is het mistig terwijl we het mooiste weer onderweg hadden.

Veel camperaars zijn er al en een paar moeten nog komen, in het begin hou je elkaar in de gaten want soms is de weg best wel spannend.

 

Links en rechts worden ervaringen uitgewisseld onder het genot van een drankje, toen een Hymerpotje gemaakt en dat is van wat is voorradig in vers aangevuld met blik, smaakt weer goed.

 

'sAvonds de stoute badslippers aangetrokken en bij de receptie(1 man zittend voor zijn hutje) gaan douchen, dat betekent dat je 10 dirham meeneemt voor die man die vervolgens de geiser aansteekt, als er voldoende gas in de fles is en druk op de kraan dan heb je geen probleem en kan je heerlijk douchen, maar het tegenovergestelde kan ook!

Camping de la Plaga, Sale. Gelegen naast een kerkhof en dat hebben we gehoord, ze begraven 'snachts en samen met het gezang van moskee en mensen, en later de zwerfhonden was het een behoorlijke herrie. Dat wordt oordoppen de volgende nacht!!

Donderdag 21-3-02. Excursie dag Rabat.

Het is behoorlijk mistig en om 9 uur komen de taxi's, bij ons zouden deze allang afgekeurd zijn.

Met Gé links en Els rechts, armpje door want haar deur kon niet goed dicht, race-ten we naar Rabat om het mausoleum van Mohammed 5 -zijn broer en nog iemand te gaan bekijken. We hadden wel oude kleren aan kunnen trekken want alles is vies, vies en nog eens vies!!

Aangeraden outfit; Met decente kleding kan u de wacht passeren en discreet foto's maken.

Minimale bagage, alles is voor luttele dirhams te koop.

Niet meer fotoapparatuur dan u in 1 hand kan dragen.

 

Rabat en Sale hebben ong. 900.000 inwoners.

Rabat is de politieke en administratieve hoofdstad van het koninkrijk.

De uitleg ging over de geschiedenis -de talloze overheersers die Marokko heeft gehad.

Dit is de ommuring van het mausoleum -bibliotheek -koranschool en de nooit afgebouwde moskee met Hassantoren.

Hier is goed te zien dat men toen niet over stenen beschikte en dit opgebouwd werd uit aarde -leem -stro.

Marokko heeft ook met verandering van het klimaat te maken en heeft meer regen dan vroeger, gevolg is dat er veel verloren gaat als er niet op tijd wordt gerestaureerd.

 

Erewacht bestaat uit 2 mannen op een paard aan beide zijde van de ingang van het mausoleum.

Mohammed 5 liet dit in 1956 voor zichzelf bouwen, hij stierf in 1961 zijn gebeente werd in 1971 toen het mausoleum klaar was in een sarcofaag van wit onyx bijgezet. Hassan 2 werd in 1999 hier bijgezet!

In het mausoleum is 24 uur wacht, je kan het net niet zien maar zit boven op de galerij, net naast het midden, achter lamp!

Met de moskee van Hassan is in 1191 begonnen en sinds1199 onvoltooid gebleven, waarom?? De Hassan toren moest 87 mtr. hoog worden, echter bij 44 mtr. legden metselaars de troffel neer!

De bibliotheek was een interessante plaats waar geen foto's gemaakt mochten worden, bij de koranschool waren leerlingen in een ommuurde buitenruimte de koran aan het leren. Het te leren gedeelte stond op een lei, wist je het uit het hoofd dan werd de tekst gewist en een nieuwe opgeschreven, zo wist een student te vertellen!

We bezoeken de kasba Oudaia(spreek ou uit als W), dit is een woonleefgemeenschap van moslims die uit Spanje teruggekeerd zijn.

 

Let op de vrachtwagen waar mens en dier los op het 'bovendek' vervoerd worden, dit kom je overal in Marokko tegen.

Dan gaan we op de muntthee in het café Oudaia, mierzoet en heet, blazen betekent dat je jezelf geen tijd gunt om rustig van je thee te genieten.

 

Dan gaan we met mini taxi's naar de Medina, we gingen met 80 km. per uur door de stad, soms durf je niet eens te kijken om met deze snelheid door die chaos te rijden ... maar we hebben het overleeft!

De medina is wel grappig, het lijkt net de zwarte markt van Beverwijk alleen daar is het schoner.

Men kent hier geen openbare werken die de straten schoon houden dus al het vuil stroomt bij regen naar de putten, de deksels houden het vuil tegen maar ook het water.

Een medina is de oudste ommuurde stad in een stad, ligt meestal in lager (dal) en heeft hele smalle straatjes waar de handel gedreven wordt maar ook wordt gewoond. De straatjes zijn hier afgedekt door palmbladeren, het is dan heerlijk wandelen in gefilterd zonlicht.

 

3 Bootjes zijn voor ons ingehuurd om ons naar de andere kant te brengen, er ontstaat een enorme ruzie omdat de roeier van onze boot vindt dat hij te weinig mensen aan boord heeft en dus ook minder betaald krijgt.

We leggen uit dat de kosten door 3 gedeeld wordt en daar zijn de andere roeiers het niet mee eens. De gids die we krijgen om aan de andere kant in het goede visrestaurant te gaan eten bemiddeld, en ja hoor ze beginnen te roeien maar blijven mopperen!!

We varen naar mijn mening door een open riool en eenmaal aan de overkant konden we bijna niet van boord komen, toen nog door een zooitje troep en ja daar was de kade met diverse restaurantjes.

 

We krijgen van Els alcohol om de handen te desinfecteren en met de gebruikte doekjes maken we de tafels schoon, er werd water besteld en de gids zag erop toe dat de flessen niet geopend waren. Ook zocht hij de vis uit en het eten kon beginnen, we keken elkaar eens aan en zeiden; 'Oké, als we aan de diarree gaan is het gedeelde smart is halve smart', het smaakte bijzonder goed, we kregen diverse soorten vis te proeven.

We zijn rond 14uur terug op de camping en besluiten nog even naar Sale te gaan voor een terrasje, we belanden eerst op een souk=markt, kochten er dadels en vijgen. Op alle hoeken zitten bedelaar(sters), de kinderen bedelen als je iets staat te kopen, ze laten zich niet wegsturen. Onvoorstelbaar hoe weinig trots deze mensen hebben en hoe weinig ze met hun omgeving op hebben. Geen knap terras gevonden!!

Bij de camper nog een biertje -wijntje genomen maar door de mist moesten we de camper in.

Rond Rabat schijnt het veel te misten.

Slecht geslapen, niet door het geluid(oordoppen) maar door brandlucht die ik in de camper rook, crematie van iets?, ik blijf alert!! 

Homepage