page16

Griekenland rondreis met de NKC, 21 mei '06 tot 16 juni '06.              

12 maart was in Almere de kennismaking waar we het routeboek -informatie en een diavoorstelling krijgen van Griekenland. Aansluitend gaan we Chinees wokken om nader met elkaar kennis te maken, al met al een gezellige middag/avond.

Vrijdag 12 Mei '06 Km. 90.470.

Omdat we de tijd hebben vertrekken we op ons gemak om 9 uur en gaan op weg naar Luxemburg waar we tanken.

Het is de hele dag erg mooi weer wat we niet gewent zijn als we weggaan uit Nederland. We komen vroeg in de middag op de camping Kockelscheuer(14.20 €) in Bettembourg aan, de eigenaar herkent ons en vraagt waar dit keer de reis naar toe gaat! 'sAvonds krijgen we flink onweer en het regent hard, kon ook niet uitblijven.

Zaterdag 13 Mei '06.

Hele weg regen maar als we Blaubeuren(D) binnen rijden is het droog en schijnt de zon. We kunnen dus in tegenstelling tot vorig jaar het stadje in, deze ligt in een dal en ziet er aardig uit.

Na een wandeling komen we op de camperplaats(5€) terug en zien dat we niet meer alleen zijn en een tenniswedstrijd gaande is, we verzetten de camper i.v.m. geparkeerde luxe auto's die vanavond laat weg zullen gaan.

Zondag 14 mei '06. Gé en Gert-Jan jarig.

Op weg naar Oostenrijk de hele weg regen, door verkeerd rijden een toeristische route door Duitsland gereden, uiteindelijk via via in Oostenrijk aangekomen. We hebben nog veel campingcheque's van vorig jaar dus gaan we in Prutz op de camping waar de zon schijnt.

Het is rustig op de camping, inchecken kunnen we niet want het is moederdag vandaag, ga maar ergens staan we zien u morgen wel!

We maken een wandeling en zien dat er weinig veranderd is in het dorp.

Maandag 15 mei '06.

Rustdag. We genieten van het mooie weer en het uitzicht op de besneeuwde bergtoppen, de rivier maakt veel kabaal door de regen van de afgelopen dagen.

Op de camping kan ik met Wifi het netwerk van de camping op, moet wel even een code gaan kopen =7.50€ voor 1 uur, kassa!

Als we gaan afrekenen met de camping cheques moeten we 9.40€ tax bijbetalen, samen met 27€ van de CC is dat 36.40€ voor 2 nachten, hier komen we dus niet zo snel terug! Het viel ons al op dat er minder Nederlanders waren dan de afgelopen jaren!

Dinsdag 16 mei '06.

Op weg naar Italie gaan we naar de Resiapas en net als vorig jaar mogen we er niet op 'werkzaamheden', weer een omleiding door Zwitserland. Dat is niet zo erg maar ergens missen we borden en is de situatie van douane zo onoverzichtelijk, boze machomannetjes zullen je wel even vertellen hoe het moet!! Laatste keer! Terug gaan we over de Brenner zijn we gelijk van die Zwitsers af met hun 'halt ausweis'!

En zo komen we toch weer via Garun in Italie waar we bij het kunstmatige meer koffie drinken.

Hier zijn in de laatste maanden van 1945 nog even wat dorpen onder water gezet met de kerktoren als stille getuige, doel >energievoorziening!

We rijden door de fruitgaarden (appels -peren-kersen -druiven) in de uitlopers van de Dolomieten, de weg kronkelt is smal en druk. Vrachtverkeer maar ook landbouwtrackers, het schiet dus niet echt op.

Het is prachtig weer dus gaan we op weg naar weer een CCcamping, helaas Due Laghi is nog gesloten. We besluiten deze weg te vervolgen van Trento naar Bassano door Val sugana, dit is geen slechte keus het is hier prachtig aan beide kanten bergen langs een rivier en spoorbaan.

Met hier en daar een dorpje, dan komen we bij een splitsing waar we een lange tunnel doorgaan om gelijk bij Rocco uit te komen. Hier hebben we ASCIcamping gevonden die echt een aanrader is, deze is aan een meer geen geluid van verkeer, heerlijk rustig! 1-0 voor ACSI ...

Er is een goed en gezellig restaurant en 'smorgens vers brood. We hebben een wandeling gemaakt naar het dorp, dit is echt uitgestorven, veel huizen zijn een bouwval andere zijn ze aan het opknappen, 2e huis?

 

Woensdag 17 mei '06.

Van Rocco via Padova -Ferrara naar Lido di Scacchi, het laatste stuk weg is zo slecht dat we slalommen om de gaten heen en blij zijn als we eraf kunnen!

We proberen van onze campingchecque's af te komen en blijven tot zondag op camping florenz staan, omdat het vroeg in het seizoen is krijgen we een 'piazzola' aan het strand, heerlijk!

Hier luieren we -strandwandelen we -proberen het zeewater(brr) -ruimen de winterkleding op -wassen het laatste weg -worden we geprikt door de muggen -maken de camper schoon!

De camping heeft een strandbar -een zwembad -uitgebreide winkel - een restaurant(geen aanrader) -live muziek op vrijdag en zaterdagavond -siesta tot 14.30u. Hier ontmoeten we een Hollands/Duits stel die ook meestal vrij staan maar net als ons hun cheque's van vorig jaar op moeten maken. We maken mee dat spontaan de linker voorband leeg loopt en door een recent artikel over ventielen in het NKC blad kwam hij erachter dat hij de verkeerde had, hij had n.l. bij de beide achterbanden hetzelfde gehad. Bij inspectie ventiel zagen we een scheurtje zitten!

Mw. heeft als hobby kettingen maken van zoetwater parels, voor mij heeft ze een ketting en enkelbandje gemaakt, lief hoor!

Zondag 21 mei '06. Verzamelen op camping Fontanella in Riccione, Italie.

Vandaag gaan we naar Riccione om ons bij de groep aan te sluiten, we komen daar om 13.00u aan en doen een 'hallo daar zijn we' rondje. We zijn nog niet de laatste want er moeten er nog 3 komen maar om 17. u is de groep compleet! We beginnen gelijk maar met een 'happy hour' en krijgen uitleg over de reis van morgen naar Ancona en het inschepen op de Anek Lines.

Om 19.00u hebben we een welkomsdiner wat goed smaakte en de gezelligheid zat er gelijk goed in. Morgen gaat de reis echt beginnen en we hebben er allemaal zin in!

Maandag 22 mei '06. Riccione-Ancona =100 km.

We komen om 14.00u op het haventerrein aan, het is er warm en krijgen door een 'signora' op de fiets een rij aangewezen om ons in aan te sluiten. Het duurt even voor we de biljetten 'open deck' en 'Patras' hebben om achter het voorraam te zetten.

Er komen heel wat vrachtwagens en campers van de boot, we hebben heel wat te zien. Dan wordt het inschepen, eerst vrachtwagens voor Patras dan voor Igoumenitsa. Dan komt de oprijbaan voor het 'open deck' naar beneden, toeringcars -vrachtwagens en campers voor Patras mogen naar boven. En ja daar ga je dan, spannend hoor!

Stel je bij 'open deck' niet veel voor, het is achter de open gaten in de zijkant van de boot, veel frisse lucht komt er niet echt door.

De gasflessen gaan en blijven dicht, je krijgt een kabel uit het plafond om 220 v aan te sluiten.

Camper afsluiten, geen alarm aan en naar het bovendek om de drukte van het oprijden te bekijken, en dan gaat de minicruise beginnen! Aan boord is een chique restaurant -een zelfbedieningsrestaurant -een afhaal voor Giros, bier, fris, ijs e.d. op het buitendek.

We vermaken ons best, hebben het eerst druk met alles te verkennen. Er zijn lounge's waar je heerlijk kan zitten om te zien wat komen gaat, in dit geval water, land is nog lang niet te zien.

We eten Giros op het buitendek en genieten van het mooie weer.

Drinken onze eerste Ouzo in de lounge, lekker hoor! Komen reisgenoten tegen waar we de namen nog niet van kennen maar dat komt wel. De klok moet een uur vooruit om de griekse tijd aan te nemen. En dan naar bed maar dat valt niet mee, het is benauwd ondanks dat we op zee zitten, de deur van 'de crew' klapt constant, doppen in de oren is de oplossing. Ventilator aan en je in slaap laten brengen door het geronk en gebonk van de motoren, welterusten!?

Dinsdag, 23 mei '06, uitschepen en van Patras naar Rio(Pio) = 15 km.

Om 5.30u wakker, de motoren lagen stil, dat betekent dat we in Igoumenitsa zijn. Hier is het alleen afrijden dus zijn we weer snel weg en varen we tussen het vaste land en de eilanden door.

Tussen het eiland Kerkyra/vasteland en langs de kust van Albanie hebben we gemist, jammer!

Dan onder het eiland Lefkas(Lefkada) door naar Patras, wat we zien is veel bergen zowel op de eilanden als op het vaste land. Koffie drinken we op het buitendek en genieten van weer het mooie weer. En dan opeens moeten we klaarmaken om ook van boord te gaan, het is dan omstreeks 14. u. Ja en dan begint de chaos, om van het havenplein af te komen is er een stoplicht maar er is bijna geen doorkomen aan. 5 banen dik die door 2 banen stoplichten moeten en van rechts rijdt men waarschijnlijk door rood want de baan loopt vol. Maar dat kunnen wij ook en zo komen we ook op de weg door Patras naar Rio(pio), wel raar hoor die griekse borden, daar kun je echt niets van maken! Al snel hebben we in de gaten dat als er niks in het europees staat je ook niet af moet slaan!

Het eerste half uur komen we ogen en oren tekort van wat we zien en horen en zijn op zoek naar een benzinestation, we zijn natuurlijk echte hollanders en tanken daar waar het goedkoop is. De diesel is hier onder de 1 € maar 0,92 is beter dan 0,98 dus dat wordt even zoeken, wij niet alleen want Mark komt al terug rijden naar het goedkoopste station! Wij nemen de verkeerde n.l. aan de linkerkant van de weg en dan moet je terug oversteken.. ja, ja.. sneller gezegd dan gedaan!!

Na eerst nog even aan het strand te zijn geweest om naar de tolbrug van Patras te kijken, zo ook de veerponten, zien we dat het een stoffige boel is. De ponten varen af en aan, veel vrachtverkeer gaat er achteruit op om er vooruit weer af te kunnen. Dat heeft te maken met de lange overhang van de wagens en de erg schuine oprijklep, men moet passen en meten om er zoveel mogelijk op te krijgen.

We gaan naar onze eerste camping in Griekenland en zijn erg benieuwd hoe die zal zijn! Nou het is een plaatje, de mooiste die we de hele reis gehad hebben.

Prachtige bloeiende bomen en rijen potten met planten, heel erg verzorgd! Het is ook hier mooi weer, we lopen een stukje buiten de camping en ook naar het strand. Bert gaat vragen wat het kost om morgen met de boot over te gaan, er wordt gezegd 4,5€ tot 7 mtr. ja, ja ...de rest vertel ik morgen wel!?

Vrachtwagens rijden nog steeds af en aan, sommige van ons nemen een eerste duik in de golf van Patras, wij nog niet!

Terug op de camping koken we zelf, gaan douchen en drinken naar goed griekse gebruik(tenminste dat denken wij) een ouzo met groepsgenoten. De meeste liggen al te bed dus wij gaan ook maar het valt weer niet mee om te slapen, -het is warm -harde muziek -veel hondegeblaf, de doppen er maar weer in!

Dat blijft de hele reis zo want overal zijn 'snachts de honden met hun geblaf, niet echt prettig!

Woensdag 24 mei '06, Patras - Vasiliki op lefkas = 210 km.

We gaan aan een echte dagtocht door Griekenland beginnen, eerst maar met de veerboot over, die gisteren 4.5€ moest kosten en vandaag 7.5€?? Men laat je er als eerste vooruit oprijden, dan mag je op de boot draaien zodat je er ook weer vooruit af kan. Vervolgens komen er vrachtwagens achteruit op en je staat vast, dan komen ze met de tickets en er is geen weg meer terug, discussie helpt ook niet!

Aan de andere kant nemen we richting Mesolongi -Agrinio -Amfilogia om daar linksaf te gaan naar Lefkada.

De wegen zijn goed, gaan regelmatig klimmen en dalen, proberen de borden in de griekse taal te lezen en dat is onbegonnen werk! Lefkada bereik je met een schipbrug en dan over een lange dijk wat je mooie uitzichten geeft, net na de schipbrug drinken we koffie en kunnen we dat eens goed bekijken.

 

 

De zijkleppen kunnen omhoog en dan draait het schip over de lengte van het water om scheepvaart door te laten, ongeveer zoals onze vlotbruggen over het noord-hollands kanaal.

We rijden Lefkada in en zien vele reisgenoten geparkeerd staan, ook wij gaan een kijkje nemen in de stad maar het is behoorlijk warm dat we dat na een kwartier gezien hebben.

Via de oostkust rijden we naar Vassiliki, onderweg mooie afwisselende vergezichten, soms over land en dan weer over zee. Tot Nidri rijden we langs de kust, soms hoog en dan weer laag, in Nidri kan je het voormalige eiland van Onassis zien vandaar dat Nidri erg toeristisch oogt.

Dan buigen we af door de bergen om in Vassilki uit te komen. De natuur onderweg is prachtig met mooie vergezichten, veel bomen in de bloei, de brem en oleander bloeien, privé hebben de mensen mooie tuinen met veel planten in potten. Met de wegen en parkeerplaatsen is het anders, kennelijk beschouwd men dat 'als van niemand' dus kan je daar je troep kwijt!

Niet afgebouwde huizen onderweg geven me een soort verlaten gevoel maar niet afgebouwd betekend geen belasting betalen! De troep en bouwskeletten vertekenen de mooie natuur!

Camping Vassiliki beach is door een achterpadje aan het strand, plaatsen onder(soms lage) olijfbomen, oppassen dus!

'sAvonds hebben we een gezamelijk diner, die na wat strubbelingen toch erg gezellig was. We zitten direkt aan het strand met nog steeds mooi rustig weer.   

Donderdag 25 mei '06, vrije dag in Vassiliki.

De foto is van het diner gisteravond.

Vandaag vrij en dat is lekker, we hebben mooi weer en wandelen over het strand naar Vassiliki. Het is grint, de waterschoenen komen goed van pas. Eenmaal op een terras zittend zien we een rare mist over de berg de baai in rollen. Er steekt wind op, de golven zwiepen de bootjes alle kanten op, wij terug naar de camping. Eenmaal daar was er niets aan de hand, dan maar naar de supermarkt aan de overkant van de camping. Vassiliki staat bekent als het surfparadijs, de surfomstandigheden aan de kust zijn ideaal omdat hier constant wind staat. Hier worden veel internationale surfwedstrijden gehouden.

In het zuiden van Lefkas zijn hoge kalkrotsen. 'sMiddags gezwommen in zee en 'savonds uit eten met z'n vieren, toen stak er weer zo'n rare wind op en moesten de luifels ingedraaid worden. Op de camping weer niks aan de hand?

Het is 30mtr. van de camping af!?

We gaan dichter bij het restaurant zitten om turkse koffie te drinken, dit is de 1e en gelijk de laatste, klein koppie en meer dan de helft prut, en je maag getectyleerd, bah.

Maar we hebben wel lol, de ober leert ons kalinichta=goedennacht, kalimerra=goedendag, kalisperra =goedenavond.

Wanneer we afgerekent hebben en weg gaan zeggen wij 'kalisperra', de ober kijkt ons lachend aan en zegt 'ja, doeg'! Blijkt dat hij een aantal jaren in Nederland gewerkt heeft in een grieks restaurant van familie. Konden we een paar woordjes grieks stonden we nog met een mond vol tanden!

Vrijdag 26 mei '06, Vassiliki -Parga = 125 km.

We gaan terug dezelfde weg naar Lefkada, aan de westkust zou het erg smal zijn, zij die het wel gedaan hebben vonden dit ook maar toch wel een hele mooie route met prachtige uitzichten op de kust. We gaan door een toltunnel in Preveza en betalen hiervoor 5 €. Dan bezoeken we een opgraving in Nicopolis, stonden wel aan de verkeerde kant zodat we dachten dat hier niets te zien was, maar aan de nadere kant wegrijdend zagen we de restauraties(EEG gesubsidieerd). Vanaf een Venetiaanse burcht een mooi uit zicht op de golf van Parga. We komen vrij vroeg op de camping aan, het is een hele oude olijfgaard, sommige bomen hier zijn 400 jaar oud.

    

Onder zo'n oude boom hebben we een schaduwrijke plek en trekken het stadje in, heel toeristisch maar wel gezellig met schappelijke prijzen. Hier eten we 'savonds wat en nemen later een cocktail toe. Ook deze eigenaar had in Nederland bij fam. gewerkt, hij sprak goed de taal en kende vele plaatsen.

Dit is werkelijk vakantie, en wie heeft de grootste, ja hoor dat is Bert! (zie foto´s)Parga is 'savonds een sprookje!

 

 

Zaterdag 27 mei 2006, vrije dag in Parga!

Het is prachtig mooi weer als we met een treintje de bergen ingaan om de ruine van 'el Pasha' te gaan bekijken. Deze 'el Pasha' heeft lang over dit deel van Griekenland geheerst, hij kon vanaf zijn burcht de baai van Parga in de gaten houden en zo de vijanden beschieten. Uiteindelijk kwamen de Engelsen en toen was het met 'el Pasha' gedaan!

      

                  

De klim de bergen op geeft ons een goed zicht op de olijfgaarden, grote netten liggen eronder om de olijven op te vangen. Dan komen we ook nog langs een perserijdie stokoud is maar wel in bedrijf, het stinkt er behoorlijk. Onderweg wordt nog een bergdorpje aangedaan waar we op een terras koffie bestellen, koffie wordt in Griekenland geserveerd met grote glazen water. In het begin denk je 'is de koffie zo vies dan?', dit is gewoonte!

Terug in het dorp probeer ik een internetcafé maar dat lukt niet, de beveiliging staat zo hoog dat niets open gaat. Ik hou het voor gezien, het is veels te mooi weer om hier binnen te zitten.

We gaan 'souflaki' eten en dan naar de camping, dan wacht een verassing!

Een spontane griekse avond in een lokaal restaurant, de spetters vliegen eraf, wervelend en onwijs gezellig! Niemand verveeld zich, iedereen doet mee, hier krijgen we voor het eerst met de 'sirtaki' te maken.

Zondag 28 mei 2006, Parga - Ioanina, 100 km.

Met de sirtaki nog in het hoofd en de benen gaan we op weg naar Ioanina, we stoppen veel om al het moois om ons heen te zien en om de wijn weg te spoelen met koffie! We hadden trouwens ook nog lekker gegeten gisteravond, de salade vooraf is al een maaltijd op zich maar dan komt er nog wat. En deze salade is echt lekker!

We bezoeken de ruines van Dodoni en rijden over een mooie weg door de heuvels. Ioanina is een zilverstadje en dat is te zien, om de ommuurde oude stad is een skala van juweliers. Sommige erg toeristisch, andere laten hun brede kunsten zien. Ioanina ligt aan het Pambotismeer, elk half uur vaart een boot naar het eiland Nisi.

Omdat we met anderen oprijden heb je 4 meningen en komen we dus niet op het eiland, maar gaan naar de camping, zonde! Daar is niets te doen, de kring is al gevormd en wij gaan aan het meer staan. Dit was buiten de camping omdat we geen zin hadden om hutje op mutje te staan en pal in de zon! Geen restaurant! Goeie leer voor de volgende keer, gewoon samen blijven en doen waar je zelf zin in hebt!

 

Maandag 29 mei 2006, Ioanina - Kalambaka, 115 km.

Er staat eerst een bezoek aan de druipgrotten van Pérama op het programma, met de campers naar het parkeerterrein aldaar. Deze zijn niet zo spectaculair als die van Postonja(Slovenie) maar wel de moeite waard. Hierna koffie op een plein en dan op naar Kalambaka het binnenland in door de bergen van de Pindos!! En die zijn hoog!! Met hele mooie uitzichten!! En eng!! We gaan over de 'Katara-Pas' en dat is de hoogste pas van Griekenland, net voor het hoogste punt krijgen we de schrik van de reis>>>>>>.

We zijn stijgende en komen net door een haardspeldbocht als we 2 vrachtrijders naast elkaar op ons af zien komen. Het is 2 baans met een kleine berm en daar kan Gé op het laatste moment in draaien, gelukkig niet te ver want dan waren we de berg afgerold. Was het 10 mtr. verder gebeurd dan hadden we vangrail gehad en dus helemaal geen kant op gekund. Met op tijd bijdraaien voorkwam Gé dat het bed uit de camper gereden zou worden, hier herken je de beroeps in Gé die hevig vloekend op zijn 'collega's' probeerde weer te gaan stijgen het was ong. 8%. We moesten nog ver doorklimmen om van de weg af te kunnen en een beetje op verhaal te komen, wat een ervaring, deze hoop ik niet meer mee te maken.

Verkeersborden -snelheidsborden -dubbele strepen, de griek heeft er maling aan, het is hier defensief rijden!

En zo rijden we naar 'de meteoren' waar veel kloosters bovenop of halverwege gebouwd zijn! Het was maar 115 km. maar door die klimpartij met de vele haardspeldbochten zijn we toch een tijd zoet geweest.

Middels de klap, klap en de tam, tam was onze ervaring al algemeen bekent!?

Eenmaal op de camping komen we bij van de schrik, we zitten bij elkaar en brainstormen over het afscheids cadeau aan het 'captainspaar'. De ouzo glijdt er makkelijk in en gaan 'savonds in het camping restaurant eten, en daar is maar een gang en dat is een rotgang, flink door eten dus!

Wel heel gezellig en gelukkig hebben we in dit land meer comfort ..

                                    

           

Dinsdag 30 mei 2006, Busexcursie naar de -meteoren -ikonen/sieraden shop.

De bus staat om 9 uur klaar om ons naar de meteoren te brengen, we gaan weer hoog! Een kunstwerk om zo wegen aan te kunnen leggen! Onderweg hebben we een mooi zicht op verschillende bovenop de rotsen of tegen de rotsen aan gebouwde kloosters. Deze zijn nu bereikbaar door later ter ontsluiting aangelegde lange trappen, vroeger ging dit via een katrol met een net aan een touw. Goederen maar ook personen werden zo omhoog gehesen, het verhaal gaat dat touwen net zolang gebruikt werden tot ze braken en dan vervangen werden. Je zal de laatste maar zijn!?

Er zijn 6 kloosters te bezoeken, in totaal zijn er 23 waarvan er nog 4 bewoond worden, 3 ervan door broeders en 1 door nonnen.

Let er bij bezoek van de kloosters op dat de heren een lange broek en de dames een lange rok aan moeten, beide sekse hebben de schouders bedekt! Heb je dat niet dan krijg je een wikkelrok van de broeders, schouders bent u zelf verantwoordelijk voor. Niet juist gekleed is geen toegang tot/in de kloosters. Het is imposant hoe dit in de 14e eeuw gebouwd kon worden, allemaal zonder veel hulpmiddelen, indrukwekkend!!

Het is wel teleurstellend hoe weinig we te zien krijgen van het hele gebouw, alleen het religieuse gedeelte -het systeem van de katrol en het net -stukje geschiedenis in een museumpje, geen woongedeeltes, je hebt nu geen beeld van het leven van de broeders anno 2006. Buiten de trappen staan dames in traditionele kledij souveniers te verkopen, roepen ochi ..ochi(is nee, nee..) als je een foto wil maken, dan maar wat kopen en dat vastleggen. Dan gaan we naar de ikonen makerij, we krijgen uitleg hoe die gemaakt worden, vervolgens het maken zien en dan kan je ze kopen, ja ..ja ..

Er wordt ook goud en zilver sieraden verkocht, met 10% korting omdat we met een groep zijn. Heb je wat gekocht dan kreeg je een lot en deed je mee met de loting, en dat is bingo ik heb de hoofdprijs! Ja... en wat moet ik daar nou mee... hangt nu in het verpleeghuis waar ik werk, patienten kunnen dit waarderen!

Om 1 uur terug op de camping waar we voor de groepsfoto gaan, we zijn netjes gekleed dus dat mag wel op de foto!

Het is ong. 30 gr. en treuzelen lang voordat we de goede plek gevonden, er kwam iemand spontaan aanbieden de foto te maken, ja en daar liggen dan een 5 tal toestellen, en we hadden het helemaal niet warm?!

'sAvonds een gezamelijk diner die erg gezellig is, de sirtaki wordt weer geoefend...... morgen uitslapen.....

Woensdag 31 mei 2006, Rustdag....heerlijk!!

We staan op camping Vrachos Kastraki in Kastraki, bij aankomst krijg je een mierzoet snoepje en bij vertrek een mooi boek over Griekenland, een aanrader deze camping!

Echt een rustdag, wel gewassen en gezwommen en de camper opgeruimd. Het was heerlijk weer en hebben de tijd om veel te teuten met elkaar, lekker borreltje om 5 uur en 'savonds een ander restaurant opgezocht. Deze was eerst van een nederlandse vrouw maar die kon er niet van leven, alleen toeristen kwamen, de grieken vinden het 'te luxe'. Bij het teruglopen zagen we een bloem die heen niet bloeide maar tegen dat het donker werd wel!

Donderdag 1 juni 2006, Kalambaka - Delphi = 210 km.

Via Trikala -Karditsa -Lamia -richting Athene -naar Delphi.

We rijden de bergen van de Pindos uit en verlaten de rotsmassa's waar de kloosters op gebouwd zijn, deze vreemde kolossen van bergen zie je nergens in Griekenland meer. Na de bergen hebben we een 95 km. lang saai dal, je kunt het beter van boven af zien dan er door rijden. Dan gaan we weer de bergen in om over de Forikapas te gaan, hier is het rustiger dan op de Katarapas.

Veel offerblokken kom je langs de weg tegen, monumenten voor hen die hier het leven gelaten hebben. Soms staan er in bochten wel 4 of meer, wij vinden dat gezien hun rijstijl niet gek.

Achter het luikje een of meerdere -ikoon -olielichtje -olielontjes -foto van de overleden persoon. In het onderste luikje reserve olie, bij bijna alle monumentjes brandende lichtjes, passanten zorgen dat deze branden blijven!

Als we denken dat we er zijn moeten we een flinke klim maken naar camping Apollon, als je er bent kan je van ver de andere aan zien rijden door de vele haarspeldbochten, leuk gezicht.

Vanaf de camping kijk je over de olijfgaarden naar de baai van Ithea, is werkelijk een prachtig gezicht. Van het terras van het restaurant kijk je over alles uit, we gaan daar gelijk 'savonds eten. De bediening had wat nederlands geleerd en kon 'de kat krabt de krullen van de trap' en nog meer van dat soort dingen zeggen, komisch! De camping is erg hoog, we staan mooi onder schermen want het is hier behoorlijk warm! Thuisfront gemaild.

 

 

Vrijdag 2 juni 2006, excursie naar de opgravingen van Delphi -BBQ.

We gaan met 4 personen in een taxi, de chauffeur slaat eerst een kruis en dan sjezen we door de bochten omhoog naar de opgravingen Delphi. De opgravingen zijn wereld beroemd en de mooiste van Griekenland. Het heiligdom ligt tegen de helling van de berg Parnassos, en de oude grieken beschouwen deze plek als de 'navel van de aarde'.

Er is een goed overzicht van wat is opgegraven en hoe groot het eens geweest is. We hebben een engelstalige gids die goed weet waar ze over praat. Veel zaken die opgegraven zijn vindt men in het museum, een bezoek is de moeite waard.

Naast beelden ook ornamenten -sieraden etc., men mocht hier niet flitsen maar Jan kreeg deze foto's zonder flits voor elkaar!

Het heiligdom van Apollo dateert van omstreeks 8e eeuw voor Christus, de opgravingen zijn gestart in 1892 nadat men de herders van Kastri had uitgekocht die zich op het heiligdom hadden gevestigd. De herders starten weer een dorp en dat is nu het huidige Delphi.

Toch wel uniek dat nu ook onze voetsporen er zijn!

Door het dorp terug gelopen naar de camping, alles bergafwaarts maar wel heel warm.

Vanavond hebben we een gezamelijke BBQ, waar men met 2 equipes een bijgerecht maken. En wat het is blijft geheim, dus iedereen is druk bezig met heen en weer lopen om toch iets op te vangen van het 'grote geheim'.

Er wordt gesneden -geprakt -geleend -gerookt -gekookt -afgedekt, al met al 10 bijgerechten en dat was smullen!! Er werd zelfs vis gerookt achter de camper, de vis was gevangen bij de Liddl en in zwembroek geserveerd, want het is warm...pff!

Het voorstel is vanavond de bijgerechten en morgen de BBQ.....er is veel op gegaan maar ook over gebleven, geen nood morgen weer een dag! Het is een gezellige avond geworden met het mannen/vrouwen lied toe.....en toen de koffie en de ouzo of amaretto toe. Er zijn nog dames die aan de sirtaki beginnen.....of dat goed ging??