page17

Zaterdag 3 juni 2006, Delphi - Athene, onderweg >oorlogsmonument en Distomo >Byzantijns klooster. 160 km.

We vertrekken vrij laat, moesten eerst met koffie wakker worden. Dezelfde klim met al zijn bochten door het dorp Delphi en langs de opgraving van Delphi nemen wij nu ook, alleen gaan we nog hoger. In Arachova wordt het passen en meten zo smal zijn de straatjes er doorheen, van hier heb je een heel mooi uitzicht over de bergen en de dalen die we passeren.

In Distomo kunnen we eerst niet vinden wat we zoeken, al gauw kom je groepsgenoten tegen die de weg wel weten... tenminste dat dachten ze. Na weer een keer keren was het er dan toch.

 

  

  

 

In juni 1944 vonden 228 dorpelingen de dood, mannen/vrouwen/kinderen werden door de duitsers ge-excuteert omdat enkele soldaten in de Parnassos gedood werden door het verzet. 228 Schedels zijn in lange kasten bijeen gezet, een bord met namen en leeftijden erbij, gruwelijk!

Als we onze reis vervolgen komen we nog meer monumenten tegen, er is hier in het verleden flink gevochten.

Door op zoek te gaan naar het klooster vergeten we snel wat we gezien hebben, je kan er toch niets meer aan veranderen.

Om bij het klooster te komen gaan we weer over een smalle weg en nu maar hopen dat we geen tegenliggers krijgen, de monniken zochten altijd een zeer rustige en afgelegen plek om te kunnen mediteren!

Osios Loukas is in 946 gesticht door monnik Loukas.

Deze monnik kon wonderen verrichten en bezat ook de gave van helderziendheid, hij stierf in 953 en werd later heilig verklaard.

Het is hier een oase van rust, kleine nerinkjes zorgen ervoor dat je streekproducten kan kopen, de koffie/thee of ijs kan je onder

grote bomen in de schaduw drinken.

 

 

 

Dan wordt het opeens drukker, allemaal kinderen in hun mooiste jurken en pakken, families mee. Er wordt gedoopt vandaag, alle leeftijden door elkaar en allemaal 3x naakt door het doopvont. De orthodoxe manier van kleden van de monniken is alleen al grappig om te zien, één trekt zijn habijt uit en er gaat een groot schort aan, de hemdsmouwen opgestroopt, z'n haren in een staartje, en plonzen maar! Erg leuk!

 

Dan gaan we de smalle weg weer terug naar Distomo om onze reis naar Athene te vervolgen. We gaan richting Thiva en dan net ervoor over de 'old nationaal road' richting Erithres, de route gaat over de Inoi-pas naar Mandra. We gaan weer over bergen en dalen en zien soms in de verte een groepsgenoot rijden, toch wel fijn want dan weet je dat je of op de goede weg zit of samen verkeerd rijdt. Opeens komen we bij Mandra uit de bergen en rijden langs de kust, we kunnen weinig zien want het is een 6 baans weg die ons naar Athene brengt, en die is druk zeg maar chaos!

De routebeschrijving laat hier te wensen over want die zegt dat als Athene begint dan moet je nog 25 km. rijden voor je het bord 'camping Athina' aan de linkerkant van de weg kan lezen .... oh ja! Met de linkerkant wordt de overkant bedoeld ... enig idee hoeveel verkeer hier rijdt?

Eerst maar eens het bord 'Athene' en dan op de km. teller letten......ja,. wat als je het bord 'Athene' helemaal niet ziet .... dan begin je zowel links als rechts te kijken ... en op het verkeer letten.

Meestal als we de weg kwijt zijn en er komt een rotonde dan gewoon een rondje van ons en weer terug gaan, deze keer gingen we te vlug naar rechts omdat we een agent zagen en dachten het te kunnen vragen. Hij wist het niet en zei alleen maar ... Athina big city .. Athina big city .. en kon ons niet verder te helpen. Dus rijden maar weer, we raken in een wirwar van eenrichtings verkeer, wilde ergens rechtsaf en dat kon niet tot we een bord zagen 'Korinthe', die zijn we gevolgd en opeens .. ja hoor ... 'Çamping Athina'. Het was onderweg bloedheet geworden in de camper en bij opdraaien camping werd ons een plaats in de zon gegeven ... dus niet ... zelf een plaats gezocht ... niet de allerbeste ... die hadden de hard rijders al ... en 2 overdekte plaatsen werden voor de 'grote' campers bezet gehouden ... laat ie fijn zijn .... goed voor het humeur!

Het is een echte stadscamping, veel lawaai maar wel schoon. Omdat we langs de doorgaande weg zitten kunnen we niet de omgeving gaan bekijken, we eten bij de camper, wandelen wat rond, douchen en proberen vroeg te gaan slapen. Met doppen in moet dat lukken!! Ik word veel wakker van sirenes ... en blaffende honden!

 

Zondag 4 juni 2006, 8 uur Athene tour met gids en bezoek Acropolis.

Athene, vernoemd naar de godin Athena, ziet er op het eerste gezicht afschrikwekkend uit, het is een grote metropool met teveel mensen en teveel toeristen. Athene heeft 5 miljoen inwoners, heeft in het midden van haar stad het Akropolis gebouwd op een 156 mtr. hoge rots, voor de grieken het Ireus Vrachos =heilige rots. Athene heet ook wel 'het spook van de Nefos' wat het griekse woord voor smog is en wat niet de kans krijgt te verwaaien, het hangt als een natte deken zomers over de stad.

Men spreekt van een ecologisch kruidvat en is nog niet in staat het verkeer zo te reguleren dat de smog minder wordt.

 

 

Wij krijgen een site-seeing toer door de stad per touringcar met gids. We kunnen niet overal bij komen omdat een groot gedeelte van de stad afgesloten is vanwege een wielerronde. We rijden langs de belangrijkste gebouwen, zien de griekse wacht op post staan.

In 437 voor Chr. werd aangevangen met de bouw van het Akropolis, in de 17 eeuw werd het verwoest door oorlogen en blikseminslag. Het betreden van het Akropolis is niet echt gemakkelijk, veel toeristen en het is pas 8.30u -veel stukken rots op de trappen -het geheel in de steigers omdat het wordt gerenoveerd met EEG subsidies. Als je boven bij de tempel ben en je kijkt om je heen zie je overal Athene, en ondanks dat het vroeg is is het al erg heet, maar het uitzicht is prachtig, je kan goed de 7 zeven 'heuvels' rotsen zien die in de stad liggen.

Een ervan wordt de 'heuvel der zuchten' genoemd, als er vergaderd moest worden dan kwamen veel vooraanstaande mensen naar het Akropolis, voor al die mensen was geen gepast gebouw, zo vergaderde men van de heilige rots af en kon je bij een verkeerde boodschap of aankondiging het volk horen zuchten!!

Je bent toch iedere keer weer stomverbaasd dat men vroeger zulke imposante gebouwen kon maken, je voelt je heel nietig bij al dat groots. Dan is er ook nog een museum maar die heeft niet zoveel omdat Engeland tijdens een van de vele oorlogen heel veel beelden meegenomen heeft.

De grieken zijn nu nog in onderhandeling om ze terug te krijgen. Je vraagt je af waarom er onderhandeld moet worden over iets wat duidelijk niet van de engelsen is en thuis hoort in het Akropolis museum!

We gaan zonder gids lopend de stad(heel klein stukje) verkennen, het Plaka moet de moeite waard zijn en de giga vlees en vishallen, verder zijn er nog meer oudheden en musea te zien maar die houden wij voor gezien.

 

  

Dit olympisch stadion met atlethiekbaan is gebouwd van marmer speciaal voor de spelen van 2004, het bloemstuk was ter ere van de wielerronde.

In de vlees en vishallen was het druk maar wel grappig om te zien, aan het plafond hangen allemaal TV schermen, als je niet koop of verkoop kijk je gewoon TV.....!?

Gewoon leven op straat kan in Athene ook, wat je nodig hebt is iets boven je hoofd tegen de zon en een vin die je koelte toe blaast. Een paar plantjes voor je stoel en een bordje dat je met vakantie ben en klaar is ... het waren engelsen en die noem je geen Kees?! Terug naar de camping gaat met de metro en dat is wel een gezoek maar uiteindelijk komt iedereen 'thuis'.

Op de camping is niks te beleven, de groep is of weg of probeert te slapen met alle geluiden van de stad.

Ook hier 'snachts veel zwerfhonden geblaf, de grieken vinden het kennelijk normaal elke nacht zo'n herrie want je hoort het door heel griekenland heen.

 

Maandag 5 juni 2006, vrije dag in Athene.

Het is voor de grieken vandaag 2e pinksterdag, wij hebben dit al gehad, voor ons een vrij te besteden dag.

Wij vinden Athene erg tegenvallen in vergelijking met grote italiaanse steden, het teveel aan mensen brengt ook een teveel aan auto's op de weg. Om over te steken naar de metro is gelijk aan een poging tot zelfmoord, en dan al dat lawaai, vreselijk! 2 Campers gaan alvast een stuk op weg naar de volgende camping, hadden we dat geweten dan waren we ook gegaan.

We brengen de dag door met wassen, het droogt als een tierelier, douchen en ruimen de camper op. 'sMiddags nog even gekeken of er op of rond de camping nog wat te wandelen viel maar dat was niet zo. Wel even kennis gemaakt met de chauffeur van OAD reizen omdat wij dachten dat ze nederlands was. Nee de bus was in nederland gehuurd, zij was een australische die met een gemengde groep canadese en amerikaanse jongeren een europa toer in vogelvlucht deden.

De chauffeuse en de kokkin sliepen in het bagageruim van de bus, de coordinator in de bus op de achterbank, de jongelui in kleine tentjes ...... ook een manier van europa zien en beleven! Alle kleding bij elkaar in de wasmachine en dan maar zoeken van wie wat is, grappig om te zien allemaal.

 

Dinsdag 6 juni 2006, Athene - Tolo 180 km.

We zijn zeer vroeg uit de veren en gaan om 7.30u op weg naar het Kanaal van Corinthe en rijden alleen. Athene uit was zo gedaan en toen langs de kust waar je soms vlak langs het strand rijd en dan weer door dorpjes, ff stoppen bij de bakker. Die heeft meer keuze van brood als dat wat je op een camping kan bestellen en er vervolgens tot 8.30u op kan wachten, bovendien eens zien wat ze hier voor lekkers hebben.

En dat is altijd weer een verrassing, het ene wat ik gekocht had was een mengeling van ontbijtkoek en speculaas met rozijnen erin, wel lekker maar gelijk opeten want het verdroogd binnen een uur.

Het andere was 3 bollen aan elkaar vast met gewoon grove suiker erover, het waren dus oliebollen!!

Net uit Athene nog een griekse Spar gezien en gefotograveerd terwijl we voor het stoplicht stonden.

Het is een prachtige route die dan weer hoog met mooie vergezichten en dan weer door een dorpje was, echt doorrijden kan je niet vanwege de wegen maar ook om wat te zien!

Het blijft spannend om de griekse verkeers borden te kunnen lezen!

En dan het kanaal van Corinthe, hier gaan we aan de kant om koffie te drinken, souveniers te kopen en naar het kanaal te kijken.

Het kanaal is 6.5 km. lang, 23 mtr. breed, 8 mtr. diep, de wanden zijn 60 mtr. hoog.

Op ons moment kwamen er geen schepen door, jammer.

Vroeger werden de schepen door een houten lier over land getrokken en sleepte men ze over de Diolkos, een stenen pad, naar de andere kant.

 

Onder Keizer Nero werd in 68 na Chr. begonnen met graven, door duizenden slaven, na 1 jr. is men gestopt toen Nero zelfmoord pleegde. Pas in 1881 werd opnieuw begonnen door franse ingenieurs en in 1893 werd het kanaal opengesteld voor de scheepvaart.

Door het kanaal is de Pelopenesos gescheiden van het vaste land.

Bij het parkeerterrein veel stalletjes met souveniers en die hebben wij dan ook gekocht, voor ieder een griekse muts met kwast en typische griekse wollen sloffen met een pompoen erop.

Dit was een leuke stop en gaan weer verder op weg naar het Epidaurus, dit is een openlucht theater die bij opgravingen geheel intact te voorschijn is gekomen.

De akoestiek is geweldig, het bouwen van vroeger is steeds de akoestiek berekenen met de middelen van toen is toch een knap staaltje werk.

 

 

Als je in de middencirkel een sleutelbos laat vallen dan kan je dat in de bovenste rijen horen. Toen wij er waren was er net een buslading jeugd, horen en zien verging, wat een herrie. Eenmaal rustig liet een japanse toerist het Avé Maria horen, prachtig! En wat doet een hollandse toerist, die zingt 'Geef mij maar Amsterdam' klonk wel heel apart!

Er wordt in de omgeving ook een hospital opgegraven, er is dus nog veel wat onder de grond verborgen is.

We gaan hier even een broodje eten en dan op weg naar Tolo, hier komen we de andere van de groep tegen. Allemaal even de Liddl in en dan gaat men snel op weg naar de camping, bang dat ze geen goede plaats hebben. Wij rijden voorbij de camping en nemen een terras aan zee, cappuccino met wat lekkers!

 

Om 19 uur komen we op de camping aan en hebben het publicatiebord van gisteren gemist, vandaag 'happy hour' en gezamenlijk pannenkoeken bakken. Gegeten hebben we al en willen het stadje in, lopen daar valt nog niet mee, er is druk verkeer en alle stoepen zijn opgebroken. Zo te zien is het wel een gezellig stadje met veel restaurantjes en een heel kort strand achter de hotelletjes om. We ontdekken een fantastische ijsshop en maken een keuze, lekker hoor!

 

Woensdag 7 juni 2006, Boottocht naar Hydra en Spetsis.

Om 8 uur met een bus van de camping naar de haven waar we op de boot gaan.

Het is een comfortabele boot waar je voor en achter op het dek kan zitten maar ook binnen. We varen langs de grillige kust van de pelopenesos en andere eilanden en zijn na 2 uur op Hydra.

 

Dat is een auto en scooterloos eiland, wel rijden er 3 vrachtwagentjes en die zijn van de overheid.

Wat een oase van rust met prachtige bomen en bloemen die in felblauw gekleurde potten staan.

Het stadje is tegen de berg opgebouwd, wit gekalkte huisjes, smalle trappen, veel terrassen, de een nog mooier gelegen dan de ander.

 

Uiteraard veel souvenirs winkels en ezels te huur voor een ritje.

We zien een aannemer 2 ezels volstouwen met materiaal en gereedschap, zelf stapt hij op de leidende ezel en gaat de trappen op omhoog. Het kan voorkomen dat de doorgang verspert is door een ezel die aan de deur gebonden is en staat te wachten op de baas. Van de groep is iedereen een kant opgegaan en dan kom je de een en dan de ander tegen.

 

We zoeken een terras in de schaduw want het is hier +35 gr., we vinden een terras waar er 4 van de groep zitten, kunnen nog net voor de bestelling aanschuiven. Omdat het stadje toch weer lokt zijn we snel klaar met eten en vervolgen onze ontdekkingstocht, wat een kleurrijk geheel met heel veel rust. De boot ligt klaar om ons naar het volgende eiland te brengen.

Spetsis is minder spectaculair dan Hydra, bovendien is alles dicht want het is siësta. Niettemin nog steeds mooi weer en wel terrassen die open waren. In de haven staat een standbeeld van een griekse vrouw die heel veel heeft betekent in de oorlog met de turken. Maar hoe ze heet??

 

Op de terug reis hebben we nog steeds mooi weer en genieten dan ook op het voordek, vele eilanden en hovercrafts schuiven voorbij. Om 19.30 u weer terug in de haven van Tolo en weer met de bus naar de camping. Hier wordt in groepjes bij elkaar gezeten en ouzo gedronken want morgen mogen we uitslapen! Een hele mooie ontspannende dag.

 

Donderdag 8 juni 2006, Rustdag!

Iedereen is bijna aan de was en het droogt als een tierelier, ik haal het beddengoed eraf want ik zal vanmiddag ook wel een keer aan de beurt komen. Vanmorgen vroeg hadden we de 'hop' bij de camper, een hele mooie vogel die de kleuren van de vlaamse gaai heeft met een kuif op de kop. We douchen -lezen -drinken koffie en kunnen ook 'smiddags aan de was, terwijl je aan de ene kant ophangt is de andere kant al weer bijna droog, zo houden we tijd over om naar het strand te gaan.

'savonds een restaurantje opgezocht en de boulevard over gewandeld.

Camping Sunset is in terrassen en ik denk als wij er niet zijn heel rustig, ook hier het geblaf van honden 'snachts.

 

Vrijdag 9 juni 2006, Bustour opgravingen Mycene en graftombe, Palamidhivesting en Naphlio.

Vanwege de warmte weer om 8 uur op weg, aan de ruïnes van meer dan een 3500 oude stad is weinig te zien alleen dat men een goede ligging qua uitzicht had. Het museum is leuk, veel oude en primitieve sieraden. We dalen weer af om een intacte graftombe te zien van 1250 voor Chr., ook weer bij opgravingen ontdekt.

 

Hier sta je weer versteld van de kunst om zoiets in die tijd te kunnen bouwen!

Aan de mensen die in de deuropening staan kan je zien hoe hoog en groot deze tombe is.

We kunnen merken dat we hier hoog zijn gezien de koude wind.