page18

Vervolg reis;

Weer in de bus en naar het Palamidhivesting, omdat we met de bus gaan bespaart het 899 treden omhoog.

Het moest een onneembaar fort zijn maar dat is niet uitgekomen, na 9 dagen waren de turken het fort meester. Als je van hieruit naar beneden kijkt zie je het in 1471 aangelegde eiland Bourtzi, een beulseiland waar men met de beul wachtte op het vonnis, gelukkig is dit niet meer zo!

     

   

   

De vesting is nog in redelijke staat, maar je moet heel goed opletten waar je loopt, vanwege de losse stenen maar ook door de stukken gladde marmer waar je over loopt. De leeuwenpoort van Mycene.

Vele mooie doorkijkjes -klimpartijen en mensen die werkelijk in alle hoeken en gaten of zelfs uit torentjes zwaaien maken het spannend. Het geheel is best wel groot en voor iedereen weer bij de uitgang was, als je die al kon vinden, en in de bus was moest de leiding toch wel even 'de koppen' tellen!

We gaan naar beneden om de stad Naphlio te bezoeken dit is van 1829 tot 1834 de hoofdstad van griekenland geweest.

Het is voor griekse begrippen een bijzonder mooie stad waar je rustig kan winkelen en heerlijk op een terras kan zitten om voor normale prijzen iets te drinken en te eten.

Griekenland zoals wij hem gereden hebben is niet bepaald goedkoop dat komt door de high lights die we bezoeken.

Net na de lunch gaan we weer terug naar de camping om ons voor te bereiden op de griekse avond, deze wordt verzorgd door de fam. die de camping beheert.

Een vijgenboom die het goed doet op de stenen, de palm staat midden op het plein van Naphlio.

De oude griekse dame die gedroogde kruiden verkocht wil niet graag op de foto, zo gauw ze een toestel zien dan is 'ochi..ochi' =nee..nee! Deze dame had er geen moeite mee, de jonge hond was wel nieuwsgierig en bang maar had een mooie veilige uitkijkpost.

 

  

   

Op de camping doet de een 'n tukkie en de ander werkt gelijk de foto's bij op de laptop, hij heeft een grote bijdrage geleverd aan de foto CD die we allemaal aan het eind van de reis krijgen, bedankt Jan! 'savonds om 8 uur gaat het feest beginnen, iedereen heeft zich opgedost en is weer uitgerust.

Moeders heeft voor de hele groep gekookt, vooraf allemaal kleine voorgerechtjes om toch maar zoveel als mogelijk van de eetcultuur mee te krijgen, tussendoor de zoon en zijn zonen geven een demonstratie sirtaki. Wij krijgen intussen het hoofdgerecht en moeten dan ook aan de sirtaki meedoen, en dat wordt een janboel, de benen gaan niet allemaal gelijk, als je dus links wil wordt je rechts getrokken en zo komen we niet echt op gang. Naarmate de avond vordert en meer flessen leeg raken zijn we goed op dreef, er wordt door de dames op tafel gedanst, de mannen krijgen een cursus stoel springen/zitten en dat was lachen. Een toetje van vers fruit en iets ontzettend zoets kan er weer in, de flessen worden leeg gedronken, nog wat westerse muziek en de avond was weer goed.

Het wordt een korte warme nacht!

     

Zaterdag 10 juni 2006, Tol - Gythion, 220 km.

Ondanks de korte nacht vroeg uit de veren en op weg naar Gythion, eerst rijden we langs de kust je kan zelfs op/aan het strand komen.

We hebben een mooie plek met een prachtig uitzicht om koffie te drinken, bij de bakker weer wat lekkers bij de koffie gekocht.

Nou ja lekkers...het waren 3 aaneengesloten bolletjes met gewoon grove suiker erop, het leek op oliebollen en dat was het dus ook!!

Aan de griekse kust met ong. 30 gr. hebben wij koffie met oliebollen, is weer eens wat anders, smaakte best wel!

We gaan bij Sampatiki van de kust af het binnenland in en dat wordt ruig, citaat uit het reisboek;

'Deze route is een heel mooie, maar er zitten enkele plaatsen in die echt heel smal zijn, en de weg is op een aantal plaatsen slecht.

Zo komt u op een gegeven moment in een plaatsje op een pleintje en dan ziet u geen uitweg meer. Maar om de kerk heen en u kunt weer verder. U moet echter bedenken dat er ook lijnbussen rijden, dus met de camper zal het ook wel lukken. Op de route komt u ook een aantal balkonnetjes tegen, hier moet u rekening mee houden zodat de bovenkant van de camper niet beschadigd wordt.'

Het eerste stuk is wel smal en soms steil omhoog en het eerste dorpje was toch wel wringen om er samen met de vuilophaaldienst door te kunnen. Daar een terrasje genomen om dat eens rustig te bekijken, je verbaasd je dat er niks gebeurd en dat het iedere dag zo gaat want een andere weg is er niet. Om een plekkie voor de camper te vinden was een crime, maar gelukt!

We gaan verder en komen wel in een heel ruig gebied, diepe kloven, smalle bruggetjes en heel veel bochten. Zo gaan we steil omhoog slingerend op een dorpje af bovenop een berg, nog een bocht naar rechts en dan sta je voor de kerk ... en dan ... het boek zegt om de kerk heen ... ja daar is een terras ... mensen komen naar buiten ..... zien ons staan en zetten stoelen en tafels aan de kant zodat we rechts om de kerk kunnen. Probleem opgelost! Na de kerk gaan we nog verder omhoog en weer een bocht naar rechts, alles even smal, en daar staat een trekker geparkeerd. Handrem erop, even wachten .. maar ja we staan net door de bocht en stel er komt nog iemand .. toeteren dan maar... en ja hoor een breed lachende griek komt naar buiten. De trekker gaat een stukje naar voor maar aan de kant gaan is er niet bij, het is te smal om ons te laten passeren. Even verder gaat de trekker helemaal aan de kant om ons er links(afgrond) langs te laten gaan. Pfffftttt, dat hebben we gehad, op naar het volgende.

Het gebied wordt nog ruiger en er hangen donkere wolken boven de bergen, we slingeren de canyon door, dan weer hoog en dan weer laag, en dan opeens een mooie plek voor de lunch. We stappen uit en de stilte is hier hoorbaar, alleen de geluiden van de natuur .... dit wordt beschreven als een woeste schoonheid, hier kan je controleren of 'the sound of silence' echt bestaat .. en ja die bestaat .... een belevenis!

 

Hier hangen de Byzantijnse klooster aan ijzingwekkende rotswanden.

Terwijl ik een broodje maak barst het onweer en de regen los, dat maakt een afgrijselijke herrie tussen de kloven. Als het wat minder wordt gaan we verder, wat je achter de ene berg kwijt raakt kom je achter de andere weer tegen.

Zo krijgen we een hagelbui en dat was niet fijn, een geschikt plekje om te parkeren vinden we niet dus maar stapvoets verder. De weg versmalt zich door de oleanderstruiken die vanuit de berm de weg opgegroeid zijn, er is hier dus altijd weinig verkeer.

Je ziet van alles onderweg -een klooster tegen een rotswand -vuistort -geiten -schildpadden, als je langs rijdt trekken ze de kop en poten in -oleanderstruiken-wild stromende riviertjes op weg naar zee.

En dan worden de bergen glooiender en zijn we uit de canyon, we rijden door olijfgaarden en opeens springt er van alles omhoog van het asfalt. Het raam en de hele voorkant wordt besprongen door een soort grote kevers/sprinkhanen van ong. 6 cm. lang, het is even schrikken en zo snel het op kwam zo snel was het ook weer weg. Als we even later een plekkie gevonden hebben voor koffie en we de voorkant bekijken zitten er overal geplette beesten, er zit er 1 tussen de koplamp, even een moment om hem 'rustig' te bekijken.

We komen even later weer aan de kust terecht, d.w.z. niet direct zodat je kan parkeren om aan strand te gaan want we rijden nog steeds hoog, wel hele mooie vergezichten! En een tot schroothoop geworden roestig schip en een gekanteld schip, opruimen is er denk ik niet altijd bij!?

We rijden door het vissersplaatsje Gythion en langs het haventje, vinden een plaatsje om te parkeren en zien alle eetentjes direct langs de zee, dat heeft wel wat! De inktvis hangt hier te drogen onder de tentjes, sommige zijn wel 5 mtr.lang.

Slenteren door de smalle straatjes met de toeristische winkeltjes en eten daarna een vis(voor)gerecht op een terras, niet echt om over naar huis te schrijven dus laten we het hierbij, een kop capuchino toe en we gaan op weg naar de camping.

Foto's laten zien wat je tegen kan komen en kan zien onderweg!

Het restaurantje waar de inktvissen hangen te drogen.

 

We komen op camping Meltemi net voorbij Gythion, het is een oude olijfgaard die we eerst helemaal door rijden om vlakbij het strand te komen. Hier zijn de plaatsen om de camper op te stellen, we kiezen voor een mooie rustige plek met veel avondzon.

Dan komt er telefoon dat Co niet verder kan, de motor van de camper wil niet meer starten.

Hij staat in het ruige canyon gebied waar geen GSM ontvangst is maar gelukkig komt Henk er nog aan en die gaat verder om te kijken of daar wel ontvangst is. En ja daar is ontvangst!

De hulptroepen zijn door de ANWB onderweg en intussen probeert Co in de stromende regen of hij de motor toch aan de praat kan krijgen. Ja Co 1x regen in Griekenland gehad en daar weet jij alles van!! De hulpdienst zet de camper op een ambulance en zo gaan ze verder door de canyon, lijkt me niet echt een pretje met al die smalle bochten. Er wordt naar de camping gebeld dat men er nu op zaterdag avond niets aan doet maar maandag wordt ernaar gekeken, en daar sta je dan op een bedrijventerrein! Dan blijkt dat we zelf expertise mee hebben en wel de oudste van de groep, hij denkt te weten wat er aan de hand is. Met 3 mannen in 1 camper gaan ze erop af en Ben heeft gelijk, het ligt aan een bepaalde electra toevoer. Een noodverbinding wordt aangelegd en om 23uur is iedereen weer op de camping, Hoera!!

Zondag 11-6-2006

We hebben vandaag een rustdag! Wandelen langs het strand is geen optie want er staat een straffe wind die veel zand opwaait, plat liggen gaat wel voor 1 uurtje want oppassen geblazen voor nog steeds het verbranden.

Ja .. en er is voetbal .. was al eerder maar daar heb ik niet over geschreven, dus nu maar!? Er is veel geprobeerd om toch maar beeld te hebben, de bomen waren de 'boosdoeners' maar je had ze wel nodig om van de camper geen bakoven te maken. En ja het is de mannen gelukt om 2 kleine schermen buiten de camper aan beeld te helpen, met oranje op en aan hebben ze dan toch support gegeven aan nederland.

En dan krijg je wat je op de foto ziet, hollanders in griekenland juichen voor hollanders, je moet er maar van houden!

Co sleutelt nog wat verder om de noodverbinding zo te maken dat hij met de groep mee verder kan, hij is ermee thuis gekomen dus alles had een goed einde! Ik zit heerlijk met me neus in een boek met een gefiltert zonnetje, lekker hoor!

Maandag 12-6-2006, Gythion - Olympia, 250 km.

We nemen de kustroute die ons hoog en smal door de heuvels voert met prachtige uitzichten en door dorpjes waar het lijkt dat men nog in de middeleeuwen leeft. Er staan wel auto's maar of men elektra en stromend water heeft?? Het vee loopt hier op straat en net als marokko hebben de dieren een touw aan het rechter voor en achterbeen, weglopen is er niet bij alleen rondjes draaien!! Sneu hoor! Dode katten liggen dik opgezwollen op straat, diverse plat gereden schildpadden en slangetjes. Als je een schildpad ontwijkt en je kijkt in je spiegel zie je net nog hoe deze voor zelfbescherming zijn kop en poten intrekt!!

We proberen nog om in een kustdorpje een terras te zoeken maar dat is fout ingeschat. Het is er druk en smal, de stoelen en tafels moeten opzij om ons erdoor te laten.

Doorrijden waar het wel kan! En dat kan! Aan een geheel verlaten strand gebruiken we de lunch en genieten van het zonnetje, het is hier wel een stuk frisser!

Als we in Olympia aankomen is het voor het eerst zoeken naar de camping, we rijden 2x het smalle toeristische centrum door als we zien waar we af moeten slaan. Het lijkt meer op een uitrit dan een weg, we gaan gelijk stijl met haarspeldbochten omhoog.

Hier gaat ons motto op 'bij twijfel de weg vervolgen', en ja hoor...plotseling staan we voor een hotel ... oh en rechts is een camping. Mal gezicht want het blijkt dat je ook van de andere kant de berg op kon, daar kwamen ook camperaars vandaan, allemaal verbazing op het gezicht!!

Camping Alphios is inderdaad een mooie camping met afgescheiden plaatsen, een heel mooi zwembad, hadden ze trouwens allemaal. Hierdoor hebben we niet in zee gezwommen maar het zwembad op de campings gebruikt.

Het is hier wel een stuk kouder en voor het eerst eten we in de camper!

'sAvonds verkennen we de omgeving en zien dat wij toch beter met onze huisdieren omgaan dan de meeste grieken.

Als bewaking ligt een hond aan de ketting, tegen de zon ligt deze onder een hoop schroot, de ketting heeft ervoor gezorgd dat de waterbak leeg gegooid is. Verderop lopen ook nog waakhonden, nu los .. arme beesten, ze waken niet maar blaffen/janken uit angst! Afschuwelijk!!

Later op de avond bij de texelaren aan een wijntje -biertje -jenevertje gezeten, alle ressies moeten op!! Heel gezellig!!

Dinsdag 13-6-2006, Vrije dag!

We slapen uit, douchen, doen nog een wasje en drinken koffie voor we naar Olympia zelf gaan.

Het is zeer onduidelijk aangegeven waar we nou eigenlijk moeten zijn, de opgravingen zijn buiten het stadje. De zon brandt weer flink en het is warm beneden, we hebben het dan ook zeer snel gezien. De poort van de eerste Olympische stad, de eerste atlethiekbaan en de schaal voor het Olympische vuur.

In het museum zullen de temperaturen beter zijn dus daar gaan we heen, in het stadje is het druk. We nemen eerst een glas verse jus d'orange op een terras en moeten hier 4€ per glas voor betalen, dat noemen we nog eens oplichterij!

In het museum komen we meerder camperaars tegen en al gauw ontstaat er een melige sfeer. Dan het stadje maar weer in en winkels kijken, dit is niet geslaagd, verkopers dringen zich aan je op!! Opeens staan we allemaal in een winkel waarvan de eigenaar zich niet opdrong en hebben we ook allemaal nog eens wat gekocht, de andere hadden het nakijken en dat deden ze dan ook!!

Leuke zilveren dingen gekocht!

Met de taxi de berg op naar de camping, nou hebben we al rare dingen megemaakt maar dit nog niet, na iedere scherpe bocht kreeg het dashboard een flinke aai heen en weer. Deze rare gewoonte willen wij nu in de camper nog wel eens toepassen!!

Er is nog geld over van het Akropolis(gratis entré) dus gaan we met z'n allen eten in het restaurant van de camping, voor het eten hoef je dit niet te doen want het was absoluut niet lekker!!

Hier nemen we als groep dan ook officieel afscheid van het captainsechtpaar Tom en Joke, er wordt een groepsfoto in lijst aangeboden en een grieks kruidenboek! Ger houdt een erg leuke speech en Jan niet minder! Dan is het de beurt aan Tom die anecdotes verteld van de reis en ons toch wel als makkelijke groep had ervaren, als aandenken krijgen we een anti stressketting en een boos oog die geesten kan verjagen..ja!

Een voor iedereen geslaagde avond voor vele was het de eerste keer in een groep meegaan en dat was reuze meegevallen, gelukkig maar!

Dan is er nog het toetje, joghurt met honing(wel lekker) en een doorspreken voor het gaan naar de boot morgen!

We teuten nog een tijd na en gaan dan het bed opzoeken!

Onze laatste nacht in Griekenland met -veel zon -veel zee -veel km's -veel oude stenen en met de conclusie dat veel grieken nog steeds proberen na veel oorlogen om te overleven, het EEG geld lijkt op te gaan voor tourisme!

Woensdag 14-6-2006, Olympia - Patras, 120 km.

Dit is onze laatste dag, we hoeven niet vroeg te vertrekken. De afstand is te overzien en de boot vertrekt pas om 17.00 uur maar we moeten wel om 15.00uur aanwezig zijn bij de haven!

Eerst even zwemmen, douchen, koffie drinken en dan op weg naar de haven van Patras.

Onderweg komen we veel kraampjes met pompoenen en kalebassen tegen ...duurrrr!

De haven staat zeer slecht aangegeven en we zoeken allemaal, komen ons tegemoet, komen van links en van rechts, maar we komen er zonder kleerscheuren en dat wil wat zeggen in zo'n stad!

We zijn om 15 uur aan de haven, nog even wachten op de boardingtickets en dan kan het inschepen beginnen.

We staan op precies dezelfde plek als de heenreis en het camperdek raakt aardig vol!

Om 19.30uur worden we verwacht in het restaurant voor het echte afscheidsdiner dus eerst even naar het dek om inscheping van de vrachtauto's van bovenaf te bekijken.

Vaarwel Griekenland!!

Het afscheidsdiner is goed, de bediening plichtsmatig, om 21.30 uur moesten we de rekening van de wijn betalen(altijd voor eigen rekening) en 21.40 uur uit het restaurant zijn, verbazing alom!!

Wat bleek ... de bediening moest zich snel omkleden en helpen met inschepen bij Igoumenitsa ... manusjes van alles dus ... en hard werken!!

In Igoumenitsa is veel bewaking in de haven, Albanesen proberen via campers en vrachtwagens aan boord te komen op weg naar Europa!! Er wordt er 1 gesnapt die probeerde onder een vrachtwagen te gaan hangen, hij werd eronderuit 'gepraat' en moest hard lopen op het haventerrein met de politiewagen op zijn hielen!! Buiten de hekken zag je nog meer mensen sluipen om een poging te wagen ... tevergeefs .. werden ook gezien!!

Het camperdek raakt helemaal vol, de laatste wordt gelijk met de oprit omhoog gehesen en blijft daar de hele nacht op staan ... de volgende morgen vertelde hij zeer slecht geslapen te hebben, wij konden hem wel vertellen dat zijn dak er goed en schoon uitzag!

Als we weer varen gaan we nog even naar de living om de laatste ouzo te nemen en genieten van alles om ons heen, er is levende muziek waarop gedanst wordt. Dit is toch wel een heel relaxte manier van reizen hoor, de temperatuur aan dek om middernacht is nog heerlijk. Heel apart!

Donderdag 15-6-2006, aankomst Ancona.

De klok gaat weer 1 uur terug en dat is gunstig zo lijk je langer aan boord te zijn.

Nog even relaxen na een goed ontbijt en dan verzamelen 1 dek lager om als groep definitief afscheid te nemen want ja het zit er nu toch echt op!!

We krijgen nog een DVD aangeboden met foto's en later toen we al thuis waren een compilatie van opnames van een video, allemaal erg leuk, mensen bedankt!!

Om 14 uur gaan we allemaal van boord af, sommige gaan direkt naar huis en andere terug naar de camping van het begin. Wij belanden in Rimini op de camperplaats voor 5 €, deze is niet echt rustig maar wel dicht bij de stad en het strand.

Vrijdag 16-6-2006, Rimini -San Marino -Lido degli Sachi.

We hebben goed geslapen en het is zeer rustig om ons heen, we missen nu de groep al...snik!

Van Rimini willen we via San Marino(vestingstadje) naar Lido degli Sachi. Een bochtige weg brengt ons naar boven waar we de P voor bussen volgen, hier zijn zeer goed onderhouden sanitaire voorzieningen. Campers kunnen ook laden en lossen, het is buiten het seizoen dus erg rustig. Verder naar boven is een camperplaats, ziet er goed uit maar is niet aan te raden voor grote campers, vanwege werkzaamheden is de normale inrit gesloten.

Op het aangrenzende grasveld heb je een mooi uitzicht op de omgeving van San Marino, zo kijk je ook naar San Leo.

San Marino is de kleinste en oudste republiek ter wereld, werd in de 4e eeuw gesticht door de steenhouwer Marino. De toenmalige keizer stelde vervolgingen in van de christenen, Marino zeer vroom christen, zijn reputatie trok volgelingen. De vrome Marino vluchtte de berg op waar hij in vrede kon werken en zijn godsdienst uit kon oefenen. De berg werd hem later door een princes geschonken, hij stichtte een maatschappij die later een republiek werd. Die doorstond probleenloos alle beproevingen waar Italie door de jaren heen mee te maken heeft gehad. In 40-45 was de republiek neutraal maar werd evengoed flink gebombardeerd, in deze jaren bood het staatje onderdak aan honderdduizenden vluchtelingen.

We drinken hier koffie en volgen de weg naar beneden. In Rimini gaan we op zoek naar een bakker en dat valt niet mee, ook hier is het rustig en veel op slot, onderweg komen we nog 2 griekenlandgangers tegen op de fiets, was wel even leuk!!

Om 15 uur komen we op de camping aan en verbazen ons over de drukte!

Veel italianen komen naar de kust in het weekend en omdat de meeste stranden particulier zijn moet je wel in een hotel of camping langs het strand zijn om hierbij te kunnen. Wij kennen dat niet, stranden zijn bij ons algemeen gebruik!

Er is live music op de camping, groot en klein danst hier in een soort line dance op! 24 uur is alles stil!!

Zaterdag 17-6-2006 Rustdag!

Het is prachtig weer zeg maar heet! We gaan vroeg naar het strand en daar is het een drukte?!

Joggen -flaneren -zandkastelen -oma's aan de waterlijn de kleinkinderen in de gaten houden -opa's druk met mosselen zoeken ..... interessant schouwspel.

Om 12 uur zijn de BBQ's warm voor de visvangst en wat men in Port Garibaldi op de markt heeft gekocht, eten en slapen tot 14.30u(verplicht rust). Ik neem een boek!

'sAvonds weer live music, de temperatuur zeer aangenaam, de italiaan vermaakt zich met het hele gezin!

Zondag 18-6-2006, Op weg naar de Brennerpas.

'Back on the road again', via de snelwegen naar de 'brenner', bij Verona een flinke omrijding en dat geeft oponthoudt! Ik vind dit beter rijden dan de heenweg, dat geslinger door Oostenrijk en voor de 3e keer niet over de Resiapas maar door Zwitserland en de arrogante douane!!

Ongeveer 16 km. voor de brenner is 'Autokamp', dit is een parkeerplek voor vrachtwagens, een 24uurs bewaakte plek voor vrachtwagens en een camperplaats met elektra -lossen en laden, 11 €. Bij het restaurant en winkeltje(krant-brood e.d.) kan je douchen. Ook kan je er voortreffelijk eten, eindelijk weer eens een lekkere maaltijd die goed -vriendelijk en snel geserveerd wordt, helemaal goed!!

Er staan 3 hollandse truckers, 2 duitsers en verder oostblokkers. De uitbater is hier niet blij mee, men kookt een eigen pot en laat veel troep achter. De bewaking is begonnen waarschuwingen uit te delen en kentekens te noteren, ik denk dat het ook de enige manier is!! Men heeft niets met de omgeving en het millieu op!!

De voetbalgekte is nog steeds aan de gang op het grote scherm bij het restaurant!

We spreken de 2 hollandse chauffeurs die zich ook afvragen waar de nederlandse buitenlandgangers gebleven zijn, Vut ..... zegt mijn man ... veel jongere hebben hier geen zin meer in of mogen niet van de vrouw...!?

Maandag 19 Juni 2006, Autokamp -Altmultall (D).

We rijden in een keer Oostenrijk door en uit, hebben een 10 dagenkaart voor 7.60 € gekocht en moeten voor de 'pas' 8 € betalen, maar dit scheelt veel tijd en diesel!!

Eenmaal Oostenrijk uit gaan we naar het Altmultaal naar camping Kratzmull, we komen hier nu voor de 3e keer en wel speciaal voor de forel die in 5 verschillende gerechten op de kaart stond, heerlijk!!

Nou niet dus, er is een andere eigenaar en het was niet echt lekker!? Ik was de enige niet, een duits stel komt ook speciaal naar dit gebied voor de forel en de entourage er omheen, ook voor hen was het een teleurstelling, jammer!! 'sNachts hebben we flink onweer.

Een geweldige reis van 5.650 km., veel gezien en beleeft, echt om op terug te kijken.

Dialoog Griekenland; Een mooi land door de mooie natuur, het heeft alles -mooi weer -stranden -baaien -eilanden -bergen -passen -dalen en de oude resten cultuur van de romeinen.

De mensen hebben veel oorlogen overleeft, in toeristengebieden zijn ze niet echt vriendelijk, w.s. door het massale volk wat er op af komt!

In berg gebieden toch wel arm en niet van deze tijd!

Grieken hebben niets met hun omgeving op, smijten overal hun vuil neer. Veel meer dan de 'oude stenen' hebben de grieken van 21e eeuw ons niet te bieden. Maar het is een prachtig land om door heen te rijden!!