page9

Maandag 6 juni 05, Oliveri - Sibari, inclusief overtocht Sicilie/Italie. 315 km.

 

Zo dit is de 1e keer dat we ons verslapen, we zouden met 3 oprijden de anderen waren al bijna klaar. Geen punt, gewoon gaan, wij redden ons! i.p.v. 8 uur dus om 9 uur op pad, en niet gedobberd, was nog wel afgesproken, foei!

We gaan regelrecht de snelweg op naar Messina, 1/3 gedeelte gaat door tunnels en voor we er erg in hebben staan we voor de afslag van de Trahetti, wel in de file. Je moet hier goed opletten, het is soms smal door italianen die rustig 3rijen dik parkeren, dus zie er maar door te komen en op de goede baan te blijven. Het is gelukt en eenmaal voor de goede maatschappij konden we gelijk op de open boot.

                  

Zo eerst koffie zetten, koffie klaar en opgedronken konden we al weer van boord. De afspraak was dat de andere 2 op de eerstvolgende parkeerplaats zouden koffie drinken, en ja hoor daar stonden ze. Ze hadden net de koffie op dus gingen we weer op de baan. Net voorbij Reggio C kwamen we weer in mist is hier zeker standaard! We rijden via de A3 tot afslag Bari, de hak van de laars slaan we over omdat het daar arm en verwaarloosd zou zijn. Er zijn geen interessante steden maar wel mooie landschappen!

Zo rij je langs een stad en zo door kale vlakten waar de dalen overbrugt zijn. Met de gaten en kuilen blijft het oppassen, bij een benzinepomp eten we een broodje en er komen medecamperaars bij staan. Zo hou je contact met de groep, er zijn veel wegopbrekingen en daardoor staan we nog al eens stil. Zo hebben we de hele dag nodig om bij Sibari te komen.

 

Het spoorviaduct van Sibari is 3.15 mtr. hoog, o jee we zijn 3.10 mtr. toch proberen?

Gé zakt rustig de kuil in en dan komt de kont omhoog en daar zit de topbox, ik sta buiten maar kan hem niet meer zien! Heel langzaam schuiven we eronder door, geen herrie dus het gaat goed. Steven kiest eieren voor z'n geld en rijdt om, moet hierbij een zandpad af en ziet niet waar hij is! Af en toe zien wij een klein randje van de camper schommelen, wij blijven staan zodat ze zich kunnen orienteren tussen het maisveld!

En zo komen we om half 4 op camping Raganello, SS106, in Sibari aan.

 

We hebben de camping voor ons alleen want hij is eigenlijk nog niet open, 6 juni?? Het is direkt aan zee en we willen ook het water in maar wat is dat koud in de Adriatische zee! Wel kunnen we nog lekker zonnen, de heli's vliegen regelmatig over het strand en bij de receptie is de politie aanwezig. Het is een openbaar strand en men is paraat voor Albanese vluchtelingen.

Het is gezellig in ons eigen kampje, links en rechts heeft men kaarsjes aan en zitten nog laat buiten.

Het valt ons de hele reis al op dat het hier eerder donker is dan in Nederland.

Dinsdag 7 juni 05, Sibari - Alberobello, 160 km.

We gaan langs de kust richting Taranto, het vreemde is dat daar waar je vlak langs het strand rijdt, je bijna nergens aan het strand kan komen. Je hebt de zee, het strand, wat onduidelijke bosjes en dan gelijk de spoorlijn! Dan is het tussen de spoorlijn en de weg een hoog hek. In een dorpje het wel geprobeerd maar de spoorviaductjes zijn goed voor de luxe auto maar niet voor de camper. Daar waar een brug over het spoor is kan je soms in een dorp komen en zelfs langs het strand.

 

Dan gaan we van de kust af en lijkt het wel een Engels landschap, het is een schilderijen landschap met opgestapelde stenen als afrastering. Dit in een glooiend landschap. Hier komen we de eerste Trulli's tegen, ze zijn als bijgebouw b.v. schuur. In de omtrek van Alberobello mogen nieuwe Trulli's gebouwd worden, in Alberobello zelf niet, dit om het uniek te houden!

 

Het wordt weer zoeken naar de camping, het adres zegt Aberobello maar niet dat het ong. 7 km. buiten Alberobello ligt. Camping Dei Trulli, Via Castellana 6, Alberobello. Er is in Alberobello een mooie grote camperplaats!

We kunnen nog even buiten zitten maar niet lang, de noorderwind maakt het koud.

Woensdag 8 juni '05.

Busexcursie naar Alberobello en omstreken, Ustuni en de eeuwenoude olijfgaarden, wijnmakerij!

 

Alberobello is een plaats in de Italiaanse regio Apulië, in de provincie Bari. De plaats ligt op de vruchtbare hoogvlakte ten zuiden van de stad Bari te midden van uitgestrekte olijfboomgaarden. De naam Alberobello is afgeleid van het Latijnse Sylva Arboris Belli, dat verwijst naar de uitstrekte eikenbossen die de plaats ooit omgaven. Het centrum is gebouwd op twee heuvels: op de oostelijke ligt de nieuwe stad, op de westelijke de oude monumentale stad. Alberobello is vooral bekend vanwege de vele trulli die er staan.

Twee wijken bestaan vrijwel louter uit trulli: Rione Monti en Aia Piccola. Er zijn siamese trulli te vinden, een trullokerk en de Trullo Sovrano, de enige trullo die uit twee verdiepingen bestaat. Rione Monti, met zo'n 1000 trulli, is in 1910 tot nationaal monument uitgeroepen, in 1996 werden de trulli van Alberobello opgenomen in de lijst van werelderfgoederen van UNESCO.

 

Vroeg(8uur) in de bus en als 1e naar Alberobello,Trulli zijn vreemde woningen met een misterieuze oorsprong. De ouderdom van deze eenverdieping ronde huizen is onbekend, net als de reden voor hun curieuze conische vorm en hun taps lopende daken. Ze komen nergens anders in het middellandse zee gebied voor.

De legende gaat dat hier vroeger trollen hebben gewoond. Maar ook dat de afgezant van de koning niet zo veel zin had om belasting aan de koning te betalen. Als dan een andere afgezant van de koning kwam liet hij het bevel uitgaan dat men 'de steen eruit moest trekken'. Het dak is zo gebouwd dat losse ingestoken stenen in elkaar vielen als 'de steen eruit getrokken werd'. De afgezant zag dan alleen reuines met ingestorte daken?Alberobello is aan de ene kant bewoont en men drijft er handel in. De andere kant is het monumentale gedeelte en nog in oorspronkelijke staat, veel is al gerenoveerd. Destijds hebben veel Engelsen Trulli's gekocht, nu exploiteren ze het als een wel heel byzonder onderkomen voor de vakantie.

We maken met onze reisleidster een rondgang door het monumentale gedeelte wat het meest oorspronkelijk is, dan brengt zij ons bij de prijswinnares van het amandelijs. Heerlijk!!

 

 

  

Dan krijgen we 1 uur de tijd om aan de andere kant te gaan kijken en shoppen.

 

We ontdekken de Cachiocavallo, dit is een stevige peervormige kaas die met 2 aan elkaar gebonden vervoerd werd. Vroeger waren er niet echt wegen wel paden voor paarden =cavallo, zij vervoerden de kaas over het zadel naar onherbergzame gebieden.

Het is een heerlijke kaas die lang vers blijft.

 

Nog een flesje wijn en gedroogde worst mee, allebei volgens recept van de streek Puglia.

Het is leuk wandelen in het dorpje, veel huisvlijt in de winter gemaakt kan je kopen, borduur -brei -haakwerk.

Op het moment dat wij er zijn waait er een stevige wind uit het noorden, het is koud!

We zoeken de bus weer op om een maaltijd in een boerenhoeve te nuttigen.

 

 

Alle streekgerechten zijn oorspronkelijk, veel is gedroogd om er in de winter ook van te kunnen eten. Zo krijgen we o.a. gedroogde halve tuinbonen die gefrituurd opgediend worden, heel apart! Ook is er tuinbonenpuree, diverse soorten worst/salami's, zongedroogde tomaten, gefrituurde uien en artisjokken.

Pugliése ringbroden, die aan een stok meegedragen werden, en natuurlijk de streekwijn, Heerlijk!!

Koffie toe in de binnentuin waar hele mooie plantencreaties zijn, even een klein deurtje door en je had een fantastisch uitzicht over het landschap van Puglia. En als je dan weer terug door het deurtje en gelijk een deurtje rechts nam en een trapje af naar de kelder, dan schonken ze daar eigen gemaakte likeur. Jammer genoeg geen verkoop want het was lekker!!

 

Iedereen weer uit de bar en in de bus door eeuwenoude olijfgaarden, soms is het glooiend en soms gaan we weer hoog om vervolgens weer prachtige uitzichten te zien. In de olijfgaarden lopen herders met veel schapen en drijfhonden. Alles in harmonie!

 

We naderen Ustuni, dit is een witte stad die taps omhoog gebouwd is aan de Adriatische zee.

Beneden in het stadje kan nu verkeer rijden, naar boven ga je lopend door allerlei steegjesen doorkijkjes naar o.a de blauwe zee, heel apart! Dikke lagen kalk op de huizen zorgen dat de wind niet naar binnen kan. Zoals overal in Italie hangt men de was aan de gevels, getuige hier de rij BH's.

Kom je er in de buurt ga dan echt eens kijken, veel rust,weinig toeristen, gastvrij!

 

We rijden weer terug naar Alberobello en bezoeken een wijnmakerij.

Dat wordt proeven, uitleg en kopen, gewapend met flessen, jerrycans, gaan we terug in de bus naar de campers.

 

Al met al een hele gezellige dag waarin we veel gezien hebben, het is een streek waar we misschien ooit nog eens hopen terug komen. Dan wel op de camperplaats want zoals het met de meeste campings is, is het ook met deze. In het voorseizoen niets op de camping te doen, en te ver van het stadje om er nog heen te gaan 'savonds.

Donderdag 9 juni 05, Alberobello - Vieste, 280 km.

We rijden via Bari langs de kust naar Manfredonia, en zoals eerder kan je bijna niet aan het strand komen vanwege de spoorbaan die er is. In een stadje konden we over de spoorlijn heen en dronken koffie aan zee, het is iets minder koud, uit de wind in de zon gaat het goed.

Vanuit het vlakke land rijden we naar de grillige rotskusten van 'Promontorio del Gargano' op, dat betekend klimmen en dalen, scherpe bochten links en rechtsom met afgronden en uitzichten.

We doen het rustig aan en stoppen regelmatig voor de uitzichten en mijn gemoedsrust, want ik vind het eng, brrr!

 

Het wordt weer een heel gezoek om de juiste camping(er zijn er vele) te vinden en dan nog eens de ingang. We komen hoog binnen en de camping ligt terrasgewijs naar beneden naar zee toe, als inham tussen de rotsen.

Er zijn altijd mensen die direkt van camping naar camping rijden voor de 'beste' plek, dat is vandaag wel heel duidelijk! Wij hebben dan ook geen goede plek, uit de zon met een straffe noorderwind. Dat is balen! Camping Punta Lunga, Litoranea Vieste-Peschici km 2, Vieste del Gargano.

Vrijdag 10 juni, vrije dag.

Dat wordt weer de camper opruimen en wassen, mijn humeur is niet goed, ik heb het koud en dat voor zuid Italie in juni! 'smiddags even een strandwandeling en verder gelezen in mijn boek.

Zaterdag 11 juni, Vieste - Opi 260 km.

Ik zie er tegen op omdat we nog zo'n stuk kustweg moeten rijden als donderdag. We hebben geluk want een vrachtwagen houdt de weg voor ons vrij. Voor iedere haakse bocht die hij omhoog neemt blaast hij flink op de hoorn, het verkeer van de andere kant houdt er dan rekening mee dat hij de hele bocht nodig heeft. Wij krabbelen er in z'n 1 soms net naar 2 achteraan, het is wel spannend maar we gaan hoger en hoger...bbrrr...

Gelukkig daar is de S89 en de weg wordt weer 'vlak', we rijden langs het Lago di Verano, dit geeft weer mooie plaatjes. Dan het Lago di Lesina, hier vinden we een plek voor een 'bakkie'.

 

Dan de A14 naar Termoli om ervoor af te gaan het binnenland in. De S647 is een mooie weg die glooiend is en langs een rivier gaat. Het Lago di Lescione rij je eerst een stuk middels een brug overheen en dan ga je er langs, het is een hele mooie weg! Er rijdt weinig verkeer dus we kunnen er op het gemak van genieten. Helaas geen foto's, je wordt dan door zoveel moois overvallen dat je vergeet het toestel te pakken, jammer!

 

Via de S17 rijden we het Nationaal Parco de d'Abruzzo binnen, hier gaan we Colle de Croce op, de motor heeft het met de haakse bochten moeilijk. We vallen dan ook bijna stil maar komen boven!! Ook hier weer prachtige uitzichten. Ik vraag 'wat nou als we echt stil vallen, er is in de hele omtrek geen god of goed mens te bekennen'?, antwoord 'nou, rustig achteruit laten lopen, aan het kantje gaan staan, eten koken, borrel en dan naar bed, we hebben alles mee'!

Het is steil maar minder eng, de afgronden zijn er niet. Nog even wat boodschappen gedaan in een dorpje en toen naar camping Vecchio Mulino, SS83 Marsicana km 52, Opi.

 

'sAvonds in het restaurant op de camping gegeten, deze was net de eerste avond open dus het ging wat rommelig! Het vakantie seizoen begint in Zuid Italie wel heel erg laat, maar het is wel lekker rustig!

De wijn smaakte goed, is ook rijkelijk geschonken, was maar goed ook want de nacht was koud zei men, nachtvorst! Wij hebben er niets van gemerkt.

Zondag 12 juni, vrije dag.

Gisteren al kennis gemaakt met dit honden gezin(7 pups), zij liepen vrij rond op de camping.

De camping ligt in een dal en als het vocht weg is wordt het warm. Het is een prachtige natuur en wandelroutes zijn verkrijgbaar bij de receptie. We zijn snel terug want het heeft hier de laatste dagen geregent en daardoor de paden te glad om veilig te kunnen klimmen of dalen. We kletsen wat bij elkaar, de jeu de boule competitie wordt afgerond.

Voor de avond hebben we een groot kampvuur, dikke truien, wijn en enge verhalen ....... welterusten hè!?

Maandag 13 juni '05, Opi - Assisi, 260 km.

We rijden Parc Nationaal d'Abruzzo uit via Piasso del Diavolo, mooi stukje klim- en daalwerk. De omgeving is prachtig, via de S5 gaan we op weg naar Rieti en dan naar Terni. Het klimmen en dalen maakt de 260 km. lang, het schiet niet op, maar wel mooi!

Onderweg groente en fruit gekocht en bij Terni de snelweg opgegaan.

De temperatuur loopt n.l. erg op en het wordt warm, zonde van het mooie weer om alleen maar te rijden! Via Perugia komen we bij Assisi, we rijden de camping voorbij en zien zo Assisi tegen de berg 'geplakt'. Werkelijk terug in de tijd, prachtig om het zo te zien, net een aanzichtkaart!

We komen op Camping Internazzional Assisi, Via S.G. Campiglione 110, Assisi.

 

Het is prachtig weer, de stoelen komen naar buiten en we kletsen, drinken en eten wat in een kleine groep, heel gezellig.

Het is tot laat rumoerig op de camping. We nemen afscheid van een equipe, zij gaan naar huis voor een bruiloft.

Dinsdag 14 juni '05, vrije dag.

We gaan met kleine groepjes in de campingbusjes naar Assisi om 8.30 u, er kunnen 8 personen in en je bent binnen de korste keren in Assisi zo hard rijdt die man. Italiaanse stijl 'er is maar een gang en dat is een rotgang', het is maar goed dat je niet alles van tevoren weet!

 

Gewapend met platte grond gaan we op pad, er is veel te zien.

Er zijn maar liefst 9 kerken in Assisi, hoezo geloofswaanzin? De een is nog mooier en groter dan de ander, het basicale complex heeft zelfs een onder- en boven basaliek (het grote gebouw links op foto boven).

De fresco's zijn kleurrijk en in grote getale aanwezig, sommige zijn nog in renovatie van de aardbeving in 1997. De inrichtingen zijn de moeite van het bekijken waard, de meeste zijn ook in gebruik, soms wekelijks of op hoogtij dagen.

 

Assisi is de stad van de heilige Franciscus, hij is op vele fresco's aanwezig, zijn pij is te bewonderen, zijn botten, zijn tombe en zijn 'hut'. Door de mooie gebrandschilderde ramen komt het zonlicht binnen. Het centrum van Assisi wordt bewoond, men mag er alleen met de auto rijden als je een vergunning hebt.

Ik denk dat weinig italianen zich hier aan storen, want het verkeer brult door het stadje. Wegen gaan(eenrichting) steil omhoog of omlaag, kleine vrachtwagentjes zorgen voor bevoorrading en de herrie.

Het straatbeeld is schoon en goed onderhouden, in het stadje geen schreeuwende stalletjes, deze zijn op het 'station'. Wel hele leuke winkeltjes en ateliers, gezellige eet gelegenheden en kleine terrassen. Veel potten met planten op trappen en aan balkons, een lust voor het oog!

 

Door de paters kan je je rond laten leiden, ook hier zorgt men voor de eigen inkomsten. Net als voor Rome is het ook hier, 1 dag is tekort om al het moois te zien.

We komen dan ook zeker terug!!

 

Maar niet met het campingbusje, enig idee hoe hard hij bergafwaarts ging, nou véél te hard! Ik zat voorin en soms moet je niet alles willen zien, ik keek maar opzij!

'sAvonds met een groepje in het camping restaurant gaan eten, jammer dat de campings meestal zover overal bij vandaan liggen.

De fietsen hebben we op advies niet mee maar wel erg gemist!

Of het trouwens veilig was geweest te fietsen naar Assisi valt te betwijfelen, we hebben nog een stukje geprobeerd te lopen om Assisi in de lichtjes te zien, maar men rijdt zo hard op een 2 baansweg zonder fietspad dat we weer snel terug waren. Tot ver na middernacht buiten kunnen zitten, heerlijk!

Woensdag 15 juni, laatste reisdag, Assisi - Misano Adriatico.

 

Omdat we vanavond als groep gaan BBQen, wordt ons gevraagd zelf het vlees te kopen en in de koelkast te bewaren, rekening voor de NKC. Er wordt een co-op aangewezen in Gubbio, dat is ongeveer de enige(grote) supermarkt die we tegen zullen komen. Gubbio is net zo'n middeleeuws stadje als Assisi met kronkelige straatjes en terracotta dakpannen. 't Is goed dat de co-op net buiten het stadje is anders waren we met de camper vastgelopen in de smalle straatjes.

Met z'n allen in de supermarkt was wel geinig, wat heb jij -waar ligt het brood -welke wijn zullen we nemen -lust je vis?

N.B. Er is een camperplaats in Gubbio, vlakbij het oude centrum wat de moeite waard is!!

 

Allemaal weer opgetopt, koffie gedronken en naar het toilet geweest, mooi dan gaan we voor de laatste keer. We rijden door Umbrie, een van mijn favorieten streken van Italie, en het is net als de vorige keer ... regen! Het ziet ook zo mooi groen(regen) in Umbrie, met velden bloemen, dan weer door de bossen. Heuvel op en af hoewel we af en toe best wel hoog gaan kan je hier niet echt spreken van bergen, en langzaam daal je dan af naar de vlakke kustlijn.

 

We proberen net voorbij Fano aan de kust te komen maar dat lukt niet vanwege de weer aanwezige spoorlijn, dan maar een leuk plekje aan de rand van een stadje waar het net markt is. Na het broodje nog even de markt over en dan weer op weg, nou was de weg door het stadje best breed maar als je links en rechts dubbel geparkeerd gaat staan dan kan dat even duren!

 

Wij zijn veels te netjes, zoeken een plaats waar je kan en mag parkeren, wil je Italie beleven moet je doen zoals de italiaan, kan je tenminste je auto stil zetten om koffie te drinken. Brutaal? Ja! Maar anders kom je nergens!

 

Vanaf Pesaro zijn er veel spoorviaducten, maar 2 zijn boven de 3.60 mtr. en die moeten we hebben, dat wordt zoeken! Dus in Pesaro gelijk op de S16 en niet naar de smalle kustweg, hier onder het spoor door en aan de rechtse kant van dat spoor blijven. Hilariteit alom, overal hollandse campers op zoek .... ja naar waar? .. smalle dorpjes .... geen borden .... te laag spoorviaduct, keren ... achter je zien dat er een rechtsaf gaat ... fout ... weer terug, de navigatie 'karins' bleven zeggen 'zo mogelijk keren'??

We kwamen toch weer allemaal in Misano ...                                                                                             

De reisbegeleiding krijgt het nu voor de kiezen, hoe heeft hij die campings uit kunnen zoeken die wel heel moeilijk te vinden/of te bereiken zijn. We vinden dat toch wel knap hoor!! Een hoeraatje wordt gegeven aan de 'Captain'! Camping Misano Adriatico, Via Litoranea Sud 60, Misano Adriatico.

 

'sAvonds hebben we een gezamelijke BBQ, dit ter afscheid van een ander echtpaar. Men gaat aan de gang en al gauw is het gezellig. Na de afwas komt de koffie met likeur op tafel en wordt het lied van de mannen en de vrouwen gezongen, hilariteit! De mannen vinden zich wel erg stoer en dat wordt door de vrouwen van tafel geveegd. De vrouwen vinden zich lief en gewillig en dat wordt door de mannen van tafel geveegd. De mannen en vrouwen hebben ieder 8 coupletten dus dat duurt wel even, heel gezellig! We zitten tot laat bij elkaar want het is prachtig weer.

Donderdag 16 juni, laatste (rust)dag van de reis.

Niemand is echt vroeg op, men vult de dag door naar het strand te gaan, naar het dorp of langs de 15 km. lange zeepromenade te fietsen of lopen.

 

Je ziet groepjes bij elkaar komen voor wat later bleek een zang -voordracht -speech oefening voor het afscheidsfeest die vanavond om 19 uur is.

In optocht allemaal naar het restaurant buiten de camping waar we een diner geserveerd krijgen. De wijn ging er weer flink doorheen.Tijd voor 3 dames uit de groep om een goed geschreven en op rijm gezongen bedanklied ten gehore te brengen. Dit wordt door het 'captainsechtpaar' zeer gewaardeerd! Er wordt hun namens de groep een cadeau aangeboden.

Als antwoord krijgen we een speech van de 'captain', en allemaal een keramiek schaaltje van Sicilie. Dan nog een spreker van de groep die de reis 'doorliep', en alle hoogte- en dieptepunten zo brengt dat men kramp in de kaken kreeg van het lachen. Wat een spreker is die man, wat een spreker is die man ........

Dan is het de beurt aan een 5 tal dames waar onder ik zelf die het lied van de gezusters Neuzelaar ten gehore brengen. Ietwat verkleedt en een malle neus op trokken we de aandacht, ook die van het bedienende italiaanse personeel en langs lopende mensen.

Tot slot nog een lied van wat we allemaal in Nederland niet hebben maar wel 60 soorten JAM.

En dan ..... wordt er afscheid genomen ..... 36 dagen met elkaar optrekken laat sporen achter ... een traantje wordt weggepinkt .... men maakt afspraken voor een weerzien!!

 

Met dank aan de groep -groepsbegeleiding en de gidsen die samen met ons deze mooie reis door Italie en Sicilie mogelijk maakte... Tot ziens onderweg .. ergens!!

Vrijdag 17 juni, rust!!

In alle vroegte vertrekken de eerste naar huis, dan gaat het ineens snel achter elkaar. Wij zwaaien uit en wensen ieder een goede thuisreis, maar wij hebben geen haast.

Ik heb wasmachines ontdekt en het beddengoed gaat als eerste, daarna de andere was. Het droogt goed met deze wind en de heerlijke temperatuur. 'sMiddags gaan we naar het strand en 'savonds wandelen we de boulevard een stuk op, erg leuk en speels aangelegd. Langs de boulevard alleen hotels, geen cafe's of winkels. In de zijstraten vinden we wat kledingwinkels en gelateria's. Geen supermarkt -slager -groentenman, het hotelwezen is goed beschermd.

Terug op de camping zitten we nog even met 4 stellen na, de rest is allemaal direkt naar huis gegaan.

Zaterdag 18 juni.

De laatste 3 equipes vertrekken ook en zo blijven we alleen achter, niet echt erg maar wel vreemd.

Ik doe nog een was en we gaan naar het strand, het vreemde is dat je alleen op het kleine aangewezen stukje van de camping in het zand mag gaan zitten.

Wil je iets verderop zitten dan moet je een stoel en parasol huren, lopen mag je wel overal.

Het zeewater is niet schoon en veel kouder dan op Sicilië. 'sMiddags luieren en lezen en de route voor morgen bekijken.

Zondag 19 juni, Misano - Gardameer.

We vertrekken vroeg i.v.m. de warmte en rijden over de snelweg via Rimini - Bologna - Modena naar Verona. We gaan voor het gemak naar Peschiera del Garda, eens zien of ze nu onze camping cheques willen hebben. En ja hoor dat willen ze, we blijven hier 2 dagen.

 

De vakantie voor de Denen is zeker begonnen want het staat er vol mee.

Op de camping is een kapper en het wordt nu wel tijd dat ik ga knippen. Voor Gé is dat makkelijker want die bewerk ik met de tondeuse!

 

Dan vullen we onze voorraad maar eens aan. Gaan naar het overvolle zwembad, men heeft de rot gewoonte om stoelen met de handdoeken te reserveren. Kinderen worden er vroeg op uit gestuurt om handdoeken neer te leggen zodat hun ouders op het gemak om 11 uur een stoel hebben. Beter zou zijn als men deze verhuurd per uur!! Stelletje egoisten!!

Ik zou er toch niet aan moeten denken om in het hoogseizoen op dit soort campings te staan, walgelijk! Omdat het zo vol is valt regelmatig de stroom weg en is de hele camping donker. Terwijl iedereen in rep en roer is blijven de italianen er rustig onder.

 

Ik kan hier wel even mailen naar het thuisfront en heerlijk ijs eten! Het is deze dagen erg warm, + 35 gr.

Woensdag 22 juni, Peschiera del garda - Prutz.

We vertrekken vroeg naar de Oostenrijk. Via Trento -Bolzano naar de S 38 , langs deze weg allemaal fruit, appels -peren -druiven. Het is een mooie weg door dorpjes, ook bochten en klimwerk.

We komen via de fernpas Oosterijk binnen, de temperatuur is hier aangenamer.

Eenmaal op de camping maken we eerst een wandeling naar het dorp, er is na 3 jaar weinig veranderd. We drinken water uit de heilzame bron en bakken 'savonds pannenkoeken. Naast de camping zijn ze een stenen berg aan het afbikken en men stopt pas om 19.30u, wat een rust.

Donderdag 23 juni, Prutz - Kinding (Altmühltal).

Om 7.30u begon de bouw weer, dus we gaan, de gastvrouw verontschuldigd zich voor de werkzaamheden. Ze heeft geprobeerd de afgraving stil te leggen maar helaas kost het haar gasten.

 

We rijden via de Resiapas Oostenrijk uit om bij Füssen Duitsland in te gaan en over de 'Romantische strasse' verder te gaan. Dit is echt mooi en zeer rustig met gastvrije dorpjes, veel landbouw en veeteelt. Prachtige parkeerplaatsen om koffie te drinken of een boterham te eten. Je kan in alle rust van deze mooie omgeving genieten, is toch wel wat anders als in Italie.

 

Op naar Camping Kratzmühle in Kinding, voor een paar jaar terug waren we hier ook. We zijn terug gekomen voor de forel, vers gevangen -gerookt -gegrild of met kruiden gebakken. Deze laatste gaan we dan ook 'savonds eten, heerlijk!! Tongstrelend!!

Lekker wit wijntje erbij en je maakt me helemaal gelukkig!!

Vrijdag 24 juni,

Vandaag ben ik 59 geworden, hoera! We nemen een gebakje bij de koffie, liggen languit onder de luifel want het is te heet om iets te ondernemen. Het is + 37 gr.!!

Zonde want het is een mooi wandel en fietsgebied, in het meer kan je zwemmen -varen -surfen.

Er is een restaurant met waterterras en de laatste vrijdag van de maand worden musici van de omstreken uitgenodigd om te komen spelen. Veel accordeon muziek met meezingers, en grote glazen bier!

Wij zijn erbij en het is gezellig, groot en klein vermaakt zich, het is 'savonds nog 25 gr., het wordt een warme nacht!

Zaterdag 26 juni '05,

We steken Duitsland van oost naar west over en houden een tussenstop op een camperplaats. In het dorpje is niets te beleven, dus hebben we het hier snel gezien.

Zondag 27 juni '05,

Vandaag rijden we naar de Moezel en gaan in Trittenheim op de camperplaats staan. We kijken over de moezel naar de wijnbouw tegen de steile hellingen. Heel in de verte zien we mannen aan het werk, en vrachtwagenchauffeurs halen enge trucks uit. Ze rijden tegen de steile berghelling en moeten in een haarspeldbocht 'steken' om hun weg verder te kunnen vervolgen. Vanaf deze camperplaats kan je met een rondvaartboot touren, m.n. naar Trier.

We ontmoeten hollanders en raken gezellig aan de praat. Het is weer warm dus we doen weinig.

'sAvonds eten we in een duits/italiaans specialiteiten restaurant heerlijke spaghetty met biefstuk, is weer eens wat anders!

Maandag 28 juni '05.

Nog maar een rustdag met wandelen langs de moezel, lezen in de schaduw van de camper want het is heet en de vochtigheidsgaad is hoog, dus benauwd. 'sAvonds een verkoelende onweersbui met regen.

Dinsdag 29 juni '05.

Op weg naar huis! We zijn zo'n 7 weken voor deze mooie reis onderweg geweest. Het wordt tijd om te wassen, de camper schoon te maken voor de stalling. Hebben totaal 7443 km. gereden waarin we veel gezien en beleeft hebben, kijken dan ook met veel plezier terug!

Homepage